rss
logo
 
dinsdag 23 april 2019

Voorjaarsritjes

Was het eigenlijk wel april? Het leek meer op een julidag. Ik had gedacht dat het met dat weer tijdens de paasdagen wat drukker zou kunnen zijn in het bos maar we kwamen toch weer bijna niemand tegen op ons tochtje van 19 km. We zagen onderweg wel een ree voorbijrennen.

De bedoeling was oorspronkelijk om naar vrienden in Assenois te traileren en vandaar naar Suxy te rijden, maar op de geplande route waren delen ontoegankelijk vanwege de varkenspest. Zodoende maakten we een rit bij ons vandaan richting Semois, met als voordeel dat niet wij maar zij vroeg op moesten en paarden en zadels etc. inladen, terwijl wij rustig op ons terras konden gaan zitten koffiedrinken tot zij kwamen. Het is maar tien minuten met de auto maar met al dat laden scheelt het toch gauw een uur.

pasen01

Een ander voordeel was dat I en R ook eens samen op de foto komen. Wat wonen we toch in een idyllische omgeving.

pasen02

Maandag deden we een deel van de rit nog eens op ons gemak over met zijn tweeën, op zoek naar een verloren halstertouw van een van de vrienden. Het was een opvallend paars touw, maar we vonden het niet. Onderweg kwamen we een stel wandelaars tegen waarvan de vrouw ons vriendelijk groette en de man zo ingespannen op zijn kaart stond uit te zoeken waar hij was dat hij niet eens opkeek. Onbegrijpelijk, als er vlak naast je oor klip klop klip klop klip klop klip klop klinkt. Persoonlijk ren ik altijd naar buiten als ik klip klop klip klop klip klop klip klop voorbij hoor komen. Dat is toch een van de allerbeste geluiden die er bestaan?

reageer ook (2)

Nog meer achterstallige notities

Alweer amper aan loggen toegekomen terwijl er zoveel mijlpalen te noteren zijn. Nog geen veulen, maar lang zal het niet meer duren. Wel een fijn ritje, waarbij Jay me verbaasde door zonder aarzelen van de oever in de Vierre te springen, die nu op normale diepte is, terwijl ze van de zomer, toen de waterstand abnormaal laag was, er alleen met moeite en stevig aandringen voorzichtig schuifelend in wilde. We lieten de paarden een kwartiertje grazen in het land van de onderwijzer, waar het gras al veel weelderiger groeit dan in onze weilanden.

Het is in een klap zomer geworden, dus ik schrobde het terras, zoals altijd met water, vrouwkracht en een uitstekende schrobber. De tuintafel en stoelen naar buiten, avondeten voor het eerst dit jaar buiten. Weliswaar stamppot want dat was al gepland toen het vroor. 't Moet toch op.

Alles loopt uit, de narcissen bij de roundpen bloeien, de wilde narcissen overal in het bos zijn alweer op hun retour. Madame B gaf ons een amarillis cadeau, niet mijn favoriete plantensoort, maar die verbazend fleurig staat te zijn in het hoekje tussen de ficus benjamin en de dracena. De twee benjamins lijken over hun dieptepunt heen, ze lieten van de winter al hun blad vallen en leken reddeloos, maar maken nu weer nieuwe blaadjes.

Hooi gehaald, voor de laatste keer dit seizoen.

En dan nu wat volgens de paarden de allerbelangrijkste mijlpaal is, en eigenlijk voor ons ook: gras! Ze mochten voor het eerst twee uur het ruïneveld in. Graasgraasgraasgraas. Geen spectaculaire sprintjes dit keer maar weltevreden paarden.

On the down side zijn er ook meteen weer knaasjes, teken en gewone vliegen. Knaag knaag knaag kriebel kriebel. De paarden hebben hun kapjes dan ook alweer op. Ik heb niks tegen insecten maar als de irritante soorten nu eens en masse uitstierven? Daar zouden we allemaal blij mee zijn.

reageer ook (1)

Achterstallige notities

Even een lijstje achterstalligheden, in willekeurige volgorde.

Gisteren sneeuwde het en het vroor 's nachts vijf graden.

We kortten samen alle siergrassen in, dit keer met de zaag want die pollen zijn al veel te dicht, dat lukt niet meer met de snoeischaar.

Hooi gehaald, hopelijk voor de een-na-laatste keer deze winter.

Ontelbare kevertjes gevangen in huis. We denken dat ze met het haardhout mee naar binnen komen.

Die zondag dat we om 8 uur van huis gingen voor onze eerste dagtocht, zagen we een dood zwijn liggen op de oprit van het eerste huis van het dorp, net waar de gaasomheining stopt. Dat was angstig dichtbij. Later bleek dat dat dier niet aan de pest was overleden dus we zijn vooralsnog veilig, al mag niemand zuidwaards meer het bos in.

Zaterdag gingen we eten bij mijn oude paardenkornuit in Luxemburg. Hij had de reerug goed klaargemaakt, maar die sterke wildsmaak is ons allebei toch wat heftig. Het was de eerste keer dat we paardenbloemen, madeliefjes en viooltjes aten. De voertaal was Luxemburgs, wat R niet machtig is, maar hij heeft zich kranig geweerd. De hond daar had meer speelgoed dan het gemiddelde moderne kind en dat zegt wat.

Ik stapelde een grote hoeveelheid mammoetbeenderen rond de voet van een jonge beuk in de crossbaan in de hoop dat het de paarden ontmoedigt om aan zijn schors te knagen. Als ze andere jonge boompjes willen molesteren, goed, maar van die beuk blijven ze af. Ter illustratie sloop R zojuist naar buiten om er een foto van te maken. Dat het al stikdonker is, houdt hem niet tegen.

mammoetbotten

Ik reed nog maar weer eens naar boer G om te vragen of onze paarden niet in zijn maaiwei mogen maar hij hield vriendelijk maar beslist vol. Okee dan, nu laten we het er verder bij.

We hebben de verwarming uitgezet. Ik heb het tegenwoordig toch altijd veel te warm en als het 's avonds kil wordt stoken we de houtkachel. Bevalt prima. Alleen bij nachtvorst gaat de verwarming vanzelf aan anders bevriezen er leidingen.

reageer ook (3)

Dag heen

Deze dag ging compleet heen met trailertoestanden maar nu is het voor elkaar. Vanochtend was hij klaar, gereviseerde remmen en een nieuw jockeywiel. R reed meteen door naar de keuring, nou prima in orde hoor, afgezien van die lekke band. Lekke band? Jawel, er stak een grote hoefnagel in. Met het reservewiel gemonteerd kon de trailer toch goedgekeurd dus dat was mooi.

Maar hij moest dus nog wel weer terug naar de garage voor reparatie van de band. En voor bij nader inzien een ander, handiger jockeywiel nu we daar dan toch weer waren. Deze keer ging ik mee want R had daar 's morgens een interessante bulle gezien, die mij wellicht ook zou aanstaan. En inderdaad. Mooi. Groot. Handig. Degelijk. Zouden wij ook heel goed kunnen gebruiken. Volgend jaar misschien. Bijvoorbeeld, want dit jaar zouden wij toch geen grote projecten ...? Eens goed over nadenken, en uitgebreid meten natuurlijk. Niet over een nacht ijs en zo. Weloverwogen. Een mens schaft nu eenmaal niet elke dag een bulle aan. Als we er een gaan laten plaatsen ziet het web tezijnertijd onze mooie nieuwe handige bulle vanzelf. Alles op zijn tijd.

Op de terugweg nog langs Guillaume voor paardenvoer, speltmeel en een handgreep, thuis het reservewiel en het wiel met de gerepareerde band weer verwisseld en de trailer op zijn plaats gezet. Dat was dat.

Een hele dag heen. Geen sprake van gezellig een ritje maken met Titan en Jay, of Gygy longeren, of paardebloemen steken. Geen tijd, en zo gaat het dikwijls. Maar goed, in allerlei opzichten was het zeker een nuttige dag.

reageer ook (24)

De moeite

Onze dagtocht in Wittimont (21 km) was de moeite waard. Bewolkt en fris, later af en toe zonnig, en het begon pas te regenen toen we met een man (m/v) of honderd in de grote schuur aan de maaltijd zaten. De barbecuers barbecueden gewoon door in de gietregen. Een mooie regio, twintig minuten bij ons vandaan, meer weiland en minder bos. Aan het eind van de rit trailerde R Titan naar het huis van onze vrienden waar de paarden de wei in konden terwijl wij gingen eten, maar ik ging lopen, 3 km, een half uur met Jay aan het halster. Er gaat niets boven wandelen langs een rustig landweggetje met zo'n knap paard.

witti01

Titan en Jay hebben het goed gedaan, er waren wat aanspanningen maar de paarden worden er niet panisch van zoals vroeger. We konden de karretjes laten passeren en als ze voor ons uit draven zijn ze niet zo eng als wanneer ze ons achterop komen kletteren.

witti03

Onderweg sprong in een weitje langs de route wel een zwarte geitebok plotseling tevoorschijn, overduidelijk een duivel met horentjes, die ons gemeen aanstaarde. Jay had groot gelijk dat ze daar niet langs wilde, zelfs toen Titan haar was voorgegaan. Dat was het enige weigermomentje van de dag, verder doorstond ze alles moedig.

witti02

En is het de moeite? Dat vragen we ons af als om 6.30 uur de wekker gaat. Thuis kunnen we iedere dag als we willen 21 km (of meer) door een prachtige omgeving paardrijden zonder afspraken te maken, ongewoon vroeg op te staan, zadels en tuig in te laden en de trailer aan te haken, en dan zijn we een uurtje of drie later weer thuis, terwijl nu pas aan het eind van de middag. Maar het is toch leuk om nu en dan met vrienden samen te rijden (ook al rijden wij onderweg meestal wat forser door, maar we treffen elkaar dan in de pauze en bij het eten), en de paarden doen ook weer wat ervaring op in een nieuwe omgeving met onbekende andere paarden. Dus af en toe is het de moeite waard.

reageer ook (4)

Het kon beter maar ook slechter

Op naar de keuring met de trailer dus, niet dat dat leuk is maar dan is het maar weer gebeurd voor een jaar. Alleen ging het niet door. Nauwelijks de oprit af blokkeerde het linkervoorwiel. We hebben dat eerder meegemaakt nadat de trailer op de handrem had gestaan en toen was het met even achteruit en weer vooruit rijden verholpen. Not this time. Het wiel bleef vastlopen. R bracht de hele dag eronder door.

stuk

We hebben geen brug dus de trailer moest via vernuftig hefboomwerk omhoog. Altijd wat balkjes achter de hand hebben voor dit soort noodsituaties is een goede regel waar wij ons aan houden. Dan remkabels los, drupje olie erin, volgende kabel, drupje, kabel, drupje, kabel, drupje, etc. We maakten om de beurt dertig rondjes met het oliespuitje en toen was het goed. Alles kon weer gemonteerd en hij loopt weer op rolletjes.

Omdat ik verder weinig kon bijdragen aan het reparatieproces veegde ik onderwijl het huis aan, alsook de carport nu die een keer leeg was, benevens de oprit en de betonplaat bij de boxen, veegveegveegveegveeg, en stak een kwart gazon paardebloemen uit. Dat stond de paarden wel aan. Het bekende feit dat een grote doos vol paardebloemen geserveerd aan vijf paarden in minder dan vijf minuten op is, werd bevestigd.

Een geluk bij een ongeluk was dat het remprobleem vandaag aan het licht kwam, en niet zondag als wij op het punt stonden weg te rijden met twee paarden in de trailer.

reageer ook (8)

Schoon

Hard gewerkt, in feite de hele dag. Te rekenen ná de koffie dan wel. Ik vond het een goede dag voor het schoonmaken van de trailer en natuurlijk bleef het niet bij een vluchtig veegje. Er lag wat nat zaagsel in de hoeken waar regenwater was ingesijpeld, en schimmelig hooi voorin op de grond. Eruit ermee, en dan blijkt de bodem ook niet zo schoon en trouwens, die zijwanden ... en dat tussenschot! Kortom.

Ik doe tegenwoordig alles met groene zeep. Ik maak er wc-reiniger mee, allesreiniger voor het sanitair de keuken en de vloeren. Twee eetlepels groene zeep in vijf liter warm water en hatsee. Werkt voortreffelijk en geen diverse flessen zus-en-zo uit de winkel meer in het keukenkastje. Ruikt ook nog lekker. Dus hei, waarom niet ook de trailer met zeepsop spons en water. Een paar uur doorwerken, na afloop afspuiten met de tuinslang en voilà: schoon is de paardentrailer, doorweekt mijn overal en kletsnat mijn haar. Helemaal geen hogedrukspuit voor nodig.

schoon

R monteerde nog een onmisbaar lampje tegen het plafond, de trailer waaide van binnen en van buiten droog op de oprit, en ziezo. Morgen door de keuring en dan kunnen Titan en Jay aanstaande zondag riant naar Narcimont worden getransporteerd voor de eerste dagtocht van het seizoen. We hopen dat ze het waarderen.

reageer ook (2)

Gezond oud worden

Goed eten, voldoende water drinken, genoeg bewegen.

aquagym01

Doe bijvoorbeeld meerdere malen daags uw aqua gym oefeningen.

aquagym02

Creëer nieuwe uitdagingen in uw leven.

aquagym03

En zorg voor genoeg slaap. Heel belangrijk.

reageer ook (6)

Some fun with horses

Vrijdag eind van de middag waren we met Sunshine op pad voor wat zij noemt 'some fun with horses', namelijk het in de trailer krijgen van twee jonge merries die samen in een groot afgelegen weiland liepen met een slecht passend halster en een deken om, die weinig omgang met mensen gewend waren en pas een traumatische trailerervaring hadden gehad (over de bar door het voorraampje gesprongen).

wildhorses

Te pakken hadden we ze al gauw, meteen dekens en halsters afgedaan, dan een touwhalster om en leren meelopen en de eerste pasjes op de laadklep, alles in straf tempo. Er was geen tijd om een en ander geleidelijk op te bouwen, maar Sunshine weet wat zij doet en wij zijn ook niet onwetend meer. R leidde de grijze netjes de trailer in, Sunshine de vos, die een beetje moeilijker te overtuigen was. Mijn rol bestond uit het vasthouden van het paard dat niet aan de beurt was, en toen het vosje doorkreeg dat ik niets engs deed, kwam het telkens heel dicht bij me staan, bij mij was het veilig. Aandoenlijk. Tegen zonsondergang kon de trailer met de twee bezwete en vermoeide dieren erin de weg op. Mission accomplished.

Vanmorgen wandelden we even naar de Vierre om te zien of we noordwaarts nog kunnen uitrijden. Gelukkig, (nog) geen roodwitte linten en verbodsbordjes hier. 's Middags hadden we nog wat fun met onze eigen horses. Kijk, op de contre-haut wil Titan best een voet zetten, die is niet zo verontrustend als de brug.

contrehaut00

Jay is er helemaal een kei in, hup, langs de hoge kant erop zonder enige moeite. Zoals altijd trots op mijn Quartertje.

contrehaut01

En Kir vindt alles altijd gewoon leuk. Handig, daarboven kun je goed rondkijken.

contrehaut02

Daarna Gygy nog, die er ook geen moeite mee had. Harissa laten we maar even met rust, ten slotte zou zij twee paarden op de contre-haut moeten hijsen. Het veulen moet immers overal mee naar toe, of het wil of niet.

reageer ook (3)

Maatregelen

Vanmorgen liepen we een rondje om te kijken hoe ver het antizwijnenpesthek langs de Rue des combattants gevorderd was. Paaltjes bijna tot het dorp, het gaas moet nog. Wat een geluk dat wijzelf nog net buiten dit reusachtige concentratiekamp wonen (zolang het duurt, de zone tampon - bufferzone - binnen het hek is nu al uitgebreid tot 60 000 hectare, de zone d'observation en de zone de vigilance schuiven steeds verder op naar het noorden, nu al tot Herbeumont en Neufchâteau).

We klommen langs de helling achter ons weiland weer omhoog en constateerden dat we zelf een beetje zwijnenschade hebben, niet verontrustend veel maar hee, dat moet niet meer worden. Zodoende waren we de middag bezig met het lager monteren van de onderste schrikdraad. Draad eruit, isolator losdraaien, isolator tien centimeter lager weer vastdraaien met de accuschroevendraaier, draad erin, volgende isolator. Dat zal de zwijntjes afschrikken. Ik had gedacht dat dat een enorme klus zou zijn maar het schoot erg goed op. In elk geval is dit altijd minder werk dan een heel weiland van omgewoelde zoden terugleggen en vasttrappen, zoals lang geleden toen we nog geen omheining hadden.

Als extraatje, om te voorkomen dat de kerngezonde zwijnen die door de regio trekken en nu niet verder kunnen dan het antizwijnenpesthek, allemaal tegelijk via het strookje naast het weiland aan de overkant naar de straat zouden trekken en onze ándere weilanden omwoelen, spanden we achterlangs het strookje nog twee draden. Spanning erop, klaar.

Aan het eind van deze zonnige middag borstelden we alle vijf de paarden, en wel in de crossbaan, zodat we na afloop niet hoefden te vegen. Met al die vlokken paardenhaar kunnen de vogeltjes hun nesten bekleden. Na afloop liet R de paarden nog even op de brug klimmen. Tenminste. Kir klimt erop, kijkt rond en stapt er weer af. Gygy zit ook nergens mee. Jay gaat niet vlekkeloos maar in elk geval zonder aarzelen. Harissa heeft dat gewoon nooit geleerd maar die wil ik nu niet onder druk zetten in haar toestand. En Titan, tja. Titan vindt dat moeilijk. Hij wil er wel overhéén stappen naar de andere kant, maar dat is bij een brug nu juist niet de bedoeling, en ook wel met één voet erop. Maar dat maakt geluid, dat is beangstigend, is dit wel verantwoord vraagt hij zich af. Toch maar liever geen risico nemen en de voet er weer afhalen. Wat willen ze nu eigenlijk van me. Een en al onzekerheid, de arme ziel.

rieleksen

Nog maar eens op een rustig moment oefenen met hem. Hij kán wel relaxen maar het valt niet altijd mee.

reageer

En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2019 - powered by InR