rss     193096
logo
 
zaterdag 22 juli 2017

Geen terugkeer mogelijk

Ik ben intolerant ten opzichte van kant-en-klaar. Hier komen geen sausjes uit een potje, voorgemengde azijn of instantgevalletjes het huis in; pizzakruiden, viskruiden, laat me niet lachen. Ik kook, dus ik bepaal hoe het smaakt en niet een of andere eenheidsworstfabrikant. Een ferm standpunt. Ik beweer niet dat alles hier altijd geweldig lukt, maar zoniet dan ligt dat in elk geval alleen aan mij.

Alleen friet, tja. Sinds we in België wonen, eten we vaker friet. Maar wel altijd supermarktfriet. Diepvries. Dat komt, friet eten we als we druk zijn geweest, als het laat is geworden, als ik geen zin meer heb om in de keuken te staan. R bakt ze, en dan zijn we blij met een grote zak patatten in de vriezer.

Maar het assortiment is wisselend. Nu eens zijn er alleen dunnetjes, dan weer iets wat in de oven moet, of het voelt aan als aardappelmeel. Gek, je verwacht dat de Belgische klant constante kwaliteit eist.

Laatst waren er alleen slappe dunne dingetjes te koop. Dus gingen we dan nu toch maar eens zelf aan het werk. Aardappels schillen, snijden, voorbakken, afbakken. Ik schilde en R deed al het andere, friet is zijn afdeling. En?

friet

Nooit meer prefab. Wat een delicatesse. Precies de goede beet, krokant maar niet té, artistiek van vormgeving, een lust voor het oog. De diepvriesvariant staat tot deze uitstekende frietjes als een pak magere vanillevla tot mijn zelfgemaakte tiramisù (al zeg ik het zelf).

Beter laat dan nooit. Nu begrijp ik ook waarom het aanbod in de winkel zo armzalig is. Belgen kopen natuurlijk geen voorgebakken, die weten allang dat er niets gaat boven zelf aan de slag.

Alweer wat geleerd. Ik ben wel bang dat ik nu zelf mayonaise moet gaan maken, dat is vast ook veel lekkerder. Als dat lukt, kan ik de Belgische nationaliteit aanvragen. Tenminste, als ze zo'n laatbloeier als ik willen hebben.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR