rss     198653
logo
 
woensdag 22 november 2017

In tweeën

Ik voel me nogal gespleten vandaag. Alles gaat voorspoedig, daar niet van, maar alles heeft ook twee kanten.

Bijvoorbeeld. De trekhaak is gemonteerd en we konden hooi halen met de 4x4. Met de Golf was het de laatste weken steeds spannend of we het hellinkje bij de hooischuur wel zouden halen. On the down side was dat ons laatste eigen hooi. We moeten hooi bijkopen. On the up side is dat al geregeld, en nog upper is dat we het nu zelf kunnen gaan halen en niet hoeven te stressen of Olivier wel tijd kan vrijmaken. Eindelijk self-supporting, hoera.

Verder is de dooi ingevallen en zijn de wegen weer goed berijdbaar. Dat betekent dat we morgen zowel Jay als Harissa kunnen vervoeren naar hun respectieve opleidingsinstituten. Dat is heel goed, Harissa was een week uitgesteld vanwege het weer, maar het moet toch gebeuren. En het is voor het goede doel, I keep telling myself, ze gaat weer veel leren en dat is belangrijk. Ja. Maar nu ben ik vanaf morgen wel allebei mijn meisjes kwijt.

lestroisloulous

Ten slotte blijft ook Titan eenzaam achter zodra de meisjes weg zijn. Arme Titan, dat zal hem niet aanstaan, en we zijn er niet om zijn hoef vast te houden. We hebben wel een gezelschapspaard voor hem geregeld, maar dat kunnen we pas de volgende dag gaan ophalen. En hij weet niet dat het weer goedkomt, dubbel sneu.

Maar misschien maak ik me druk voor niets. Zodadelijk raakt die planetoïde ons in weerwil van alle berekeningen toch, de aarde splijt in tweeën en wij komen allen om, wat niet is voorspeld door welke sekte dan ook. Is dat nu een up side of een down side. Daar kom ik maar niet uit.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR