rss
logo
 
dinsdag 12 december 2017

Om de beurt

Donderdag gingen we een mooi eind rijden. Na de grote tocht van het weekend met Titan en Jay was Harissa eraan toe dat zij ook eens mee mocht. Onze kleine apekop moet niet het idee krijgen dat ze er voor spek en bonen bijloopt hier.

Het valt niet altijd mee om de meisjes allebei aan het werk te houden. De buurvrouw, die onze paarden geweldig vindt ('pure nature') maar ze niet uit elkaar kan houden, vond het sneu dat 'die kleine die steeds achterblijft als jullie uitrijden' dan in haar eentje naar de anderen loopt te roepen. Maar het is niet steeds dezelfde kleine, we nemen ze om en om mee. Zo leren ze dat achterblijven niet erg is en dat het altijd weer goedkomt, en beleven ze om de beurt avonturen die het paardenleven interessant maken.

Dankzij de nieuwe gps weten we dat we deze keer 20 km aflegden met een gemiddelde snelheid van 7,2 km, een bereikte maximumsnelheid van 25,6 km en 20 minuten pauze, alsook de hoogteverschillen onderweg. Interessant allemaal, de gps weet nu al veel meer van ons doen en laten dan wijzelf.

De route via Burnéchamps naar de Semois en via de Vallée de l'Eau terug naar huis kenden we al zonder gps. Het was er een prachtige dag voor, echt een rit waarvan ik vroeger, voor de verhuizing, droomde. De paarden gedroegen zich voorbeeldig, er waren de gebruikelijke momentjes van 'ik sta opeens stokstijf stil omdat ik iets gehoord of geroken heb wat jullie suffe mensen niet kunnen waarnemen', waardoor het rijden spannend blijft en niet saai wordt, en we kwamen weer niemand tegen onderweg. Precies goed.

opwacht

Daarnaast hadden we de rustige zekerheid dat thuis alert werd gewaakt en op Jay gepast door de enige echte waakkat Het Ventje, de betrouwbaarheid zelf.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2017 - powered by InR