rss     194126
logo
 
donderdag 24 augustus 2017

Time flies when we're having fun

Niet alleen hadden we een volle zondag met onze rally, maar zaterdagavond waren we bij de feestelijke opening van de nieuwe training facilities (WM Ranch) van Annick, die voor het inrijden van Harissa heeft gezorgd. Gezellige avond met allemaal westernvolk. Dat betekent veel hoeden, boots en paardenpraat. Dat gaat zo: 'Heeee, jij ook hier, wat leuk, hoe gaat het met jou, en hoe is het met je paard?' 'Nou, hij heeft een blessure gehad maar nu blablabla etc etc' en dan wordt er verder alleen nog over het paard verteld en niets meer over de ruiter. Er waren daar heel wat mensen van wie ik van alles over hun paard weet en bijvoorbeeld niet of ze kinderen hebben. Iedereen vindt dat normaal.

Door deze festiviteiten waren we pas 's nachts weer thuis. Gauw slapen, en zondag vroeg op. Titan en Jay uit de wei, zadelen en naar Sophie, met achterlating van een verontwaardigde Harissa. Zij mag morgen nog even komen oefenen met de hindernissen.

Het eerste onderdeel ging prima, 16 km door het bos met onderweg 10 vragen over paarden en de natuur in het algemeen. Een aantal moesten we totaal op de gok invullen ('hoe heet het vrouwtje van een everzwijn' maar dan in het Frans), maar och, we deden mee voor de lol.

Het tweede onderdeel was het leukst, TREC-hindernissen in het weiland achter de manege, verfraaid met een vogelverschrikker (die mijn oude chaps aanhad) en een stokpaard met zadel, waar enkele paarden heel bang voor waren. Niet die van ons. Jay deed het goed tussen de balkjes en sprong twee heggetjes, wat eigenlijk niet hoefde, maar ze wandelde weg tijdens de stilstaan-proef, wat mij wel een beetje van haar tegenviel. Titan was het blauwe dekzeil te machtig en hij vond de laaghangende takken toch ook wel erg eng. In het bos heeft hij daar geen moeite mee, maar in zo'n TREC-veld is alles vreemd en nieuw. Morgen kan hij alles nog eens goed bekijken, nadat hij er een nachtje over geslapen heeft.

's Middags trokken we nog eens 15 km door het bos, nu alleen met behulp van een routekaart. Eigenlijk was het maar 10 km, maar we reden ergens verkeerd. Ter verdediging kan ik zeggen dat het niet meeviel en dat er ook een Ć©quipe was die vier keer verkeerd reed. De camera was niet mee, R moest kaartlezen en ik moest de vragenlijst invullen.

Alles ging goed, geen ongevallen en alleen maar vrolijke gezichten. Bij de einduitslag was Sophie zo vriendelijk onze persoonlijke score niet hardop om te roepen. Discreet van haar. Ik kan die score hier nu wel vermelden: we hebben de hele dag pret gehad. En Olivier laat de hindernissen nog even staan dus morgenochtend kunnen we het TREC-parkoers verkennen met Titan en Harissa.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR