rss     196717
logo
 
zaterdag 21 oktober 2017

Gewone dagen

Die zijn er eigenlijk niet, gewone dagen. Waren ze er maar, zo nu en dan, dat zou weleens lekker rustig zijn. Het is niet dat zich hier iedere dag wereldschokkende feiten voordoen, al zal de levering van een tractor waarschijnlijk in de meeste huishoudens toch wel als een ietwat uitzonderlijke gebeurtenis worden gezien. Maar ook op dagen dat hier eens geen tractors worden aangevoerd is er altijd wat.

Zo bezochten we maandag een huis dat door onze architect en 'onze' bouwfirma wordt verbouwd. Bij wijze van dat we een indruk zouden krijgen van de werkwijze en de kwaliteit van dat bouwbedrijf. Indrukwekkend was het huis op zich al. Een oud, klein, onooglijk stuk verdriet van een boerderijtje, ingeklemd tussen een steil straatje en een rotshelling. Afstand tussen achtergevel en loodrechte rotswand 60 cm. Niet echt a room with a view. Om daar wat in te zien is meer verbeeldingskracht nodig dan waarover ik beschik, ik zou het nog niet hebben willen hebben met geld toe. Toch wordt daar iets bijzonders van gemaakt en behoorlijk groot ook, in aanmerking genomen de krappe bouwplek. One up voor de architect. Het werk van de aannemer zag er netjes uit en we deden weer wat ideeën op in de sfeer van houten traptreden en wc-wandjes. Zulke onderwerpen boeien ons tegenwoordig. Om een en ander te loggen had ik niet eerder tijd.

Woensdag haalden we in Bastogne een grote bak op om achter de tractor te hangen voor het vervoer van paaltjes of mest of andere zware spullen, waar we tot nu mee liepen te sjouwen achter de kruiwagen. Note to self: een bak die er bij de landbouwaccessoiresverkoper reusachtig en overdreven imposant uitziet, is heel normaal zodra je hem thuis achter de tractor hangt. Bak 1,60m breed, trekker 1,50m. Gaat prima. Niet te klein kopen.

Donderdag was een dag van binnenzitten wegens regen en het invullen van een online formulier voor de afsluiting van de stroom van het huisje en het aanvragen van een bouw-aansluiting. Mijlpaal. Dat moet nu al worden aangevraagd in verband met notoire traagheid van het elektriciteitsbedrijf. Hun webformulier was van het zelfde laken, het invullen nam anderhalf uur in beslag en dat lag niet aan ons.

Vrijdag haalden we voor de tweede keer hooi, 28 balen. Onze stapel in de schuur bij Le Paul is dit jaar niet helemaal je dat. Had strakker gekund. Ik stapte bij het lossen in een gat tussen twee balen en duikelde twee lagen naar beneden. Gelukkig werd mijn val gebroken. Een laag hooibalen is een prima vangnet en ik bezeerde dan ook niets behalve mijn trots als volleerd hooistapelaarster. Het staat niet intelligent als je met een been klem zit tussen twee balen terwijl het andere been een laag hoger is achtergebleven. Maar goed dat er geen publiek was.

Morgen gaan we poolshoogte nemen bij ons beoogde huurhuis. Eens kijken of dat nu wel opschiet. En er wordt weer sneeuw voorspeld. Never a dull moment zeg ik.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR