rss
logo
 
donderdag 14 december 2017

Meer licht

Wat een schitterende zonnige dag. Het zou jammer zijn om er niet met de paarden op uit te gaan en dus deden we dat vanzelfsprekend wél. Maar eerst even op onderzoek in het bosperceel aan de overkant dat grenst aan ons weiland. Wat doen die auto's daar? Hee kijk, het is meneer P en twee bosbouwers en ze zijn bezig de sparren te markeren. Met een scherp sikkeltje wordt een hap uit de schors genomen en dat betekent dat die spar zijn langste tijd gehad heeft. Dat betekent kappen. Bonjour monsieur P, gaan ze plat? Jazeker, het hele perceel wordt kaal gemaakt, dik twee hectare.

En wat, denkt de webloglezer, was daarop de reactie van I+R? Nou? ... 'Youpiiii!'

Zijn wij dan zo harteloos? Hebben wij iets tegen sparren? Staat ons de kaalslag van de gehele wijde omgeving voor ogen? Natuurlijk niet. Wij zijn dol op sparren. Als dat niet zo was hadden we ook beter ergens anders kunnen gaan wonen dan in Suxy, een open plek in het woud van Chiny, 3300 hectare beuken en naaldbomen. Zo ver als je maar kijken kunt staan hier sparren, sparren en nog eens sparren. Epicea en Douglas voor het overgrote deel, bestemd voor de houtkap.

Het is een wonderlijke bisnis, de bosbouw. Een geduldkwestie. Deze bomen zijn veertig jaar geleden geplant door de vader van meneer P en het enige werk wat er in al die jaren aan te pas komt is een keer uitdunnen. Meneer P, nu 70 jaar oud, gaat ook herbeplanten. Hij kan er dus op rekenen dat hij zelf die bomen niet meer gaat oogsten. Hij wilde weten of wij akkoord gingen met beplanting tot drie meter van de erfgrens in plaats van de tegenwoordig voorgeschreven zes meter. Wij vinden het best, tegen de tijd dat die nieuwe sparretjes schaduw en wortels in ons weiland gaan werpen zijn wij er ook al lang en breed niet meer. Een gek idee, maar zo ligt het.

Wij zijn nu blij, want de huidige 40-metersparren bezorgen ons niet alleen in het weiland maar ook in huis een hele hoop schaduw. In de herfst en winter gaat de zon er al om twee uur 's middags achter schuil. Het scheelt ons en de buren een boel zonlicht. En er blijven zoals gezegd nog genoeg bomen over. In een woud zo volgeladen mist men een, twee hectaartjes niet. Het kappen zal nog deze winter gebeuren. Wij hebben toch maar mooi weer geluk. Het zal ons heel wat meer licht opleveren.

Na dit goede nieuws gingen we uit rijden met Titan en Jay. Het was prachtig in het bos. Ik bedacht te laat dat ik de camera had moeten meenemen. Dat doen we niet dikwijls meer, omdat foto's van buitenritten na een tijdje nogal op elkaar gaan lijken, net als met skifoto's het geval is.

uitrijden

Maar zelfs met de phone staan Titan en R er goed op, met blauw en een enkel wolkje in de lucht.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2017 - powered by InR