rss     195257
logo
 
donderdag 21 september 2017

Opgeruimd

Ik vertel niets nieuws. Iedereen heeft intussen wel door dat wij opgeruimde types zijn. Deze foto's zijn ook niet bedoeld als bewijs. Gewoon, ik vind het leuk om te laten zien dat we aan de sellerie hebben gewerkt. Eigen makelij.

sellerie1

Ik heb de planken gelakt en R heeft de knoppen gefabriceerd (van afvoerpijpdeksels) en haken gebogen uit aluminium strips. Het betere handwerk en echt degelijk. Af. Opgeruimd.

sellerie2

Een andere reden voor onze opgeruimde stemming is dat we een huis hebben gevonden om in te wonen tijdens de verbouwing.

De bouwval waarop we aanvankelijk het oog hadden, wordt zo traag en vaag opgeknapt dat we die maar hebben laten schieten. Daarna hebben we een tijdje serieus gekeken naar stacaravans en blokhutten want het zou zo fijn zijn om op eigen terrein te kunnen blijven wonen. Maar je kunt ook een echt huis huren, zonder gedoe met butagas en een chemisch toilet, voor de huur die voor zo'n optrekje wordt gevraagd. Dus toch maar een huis dan, liefst niet te ver weg.

Al zoekend kwamen we van alles tegen. Een verhuurster die een briefje in haar bus vond met de mededeling 'hier zijn de sleutels, we hebben geen geld meer'. Huurders verdwenen, huis leeg. Misschien was het de crisis, maar het kan ook een acute depressie zijn geweest. Dat huis had paarse en donkerbruine binnenwanden, als ik daar moest wonen zou ik ook heel hard wegrennen. Verder bezichtigden we een appartement achter de Spar ('fijn, toch nog één spar bij het huis') met in de woonkamervloer een oude waterput. Weer andere huizen stonden aan een te drukke weg, wat niet goed is voor Het Ventje, en er was een bijgebouw bij een echt kasteel, mooi maar te ver weg.

Maar nu hebben we het. Van buiten is het een heel eenvoudig huisje. Maar oho! Verrassing! Van binnen is het ook een heel eenvoudig huisje. Het leukste eraan is dat het meer dan 100 jaar oud is, met 50 cm diepe vensternissen en met heel dikke kromme balken waartegen R zijn hoofd gaat stoten. Hij zegt zelf van niet maar ik ga turven. Het is netjes gerenoveerd en schoon, en het is de enige kans in de rest van mijn leven om in een oud boerenhuisje te wonen. Dat is goed, het is maar voor een jaar, anderhalf jaar ('waar heb ik dat eerder gehoord'), en dan ben ik straks helemaal toe aan het nieuwe huis, waar alles strak en modern zal zijn en het plafond vier meter hoog.

Verder is er helemaal geen tuin, zodat we ook niets hoeven te onderhouden. Als we in de zon willen zitten doen we dat wel hier, we gaan toch iedere dag naar de paarden. Erachter liggen weilanden, het ligt vlakbij de Semois, en het is op een kwartier rijden van hier. In feite is het in het eerstvolgende dorp als je de sparren voorbij bent. Foto's volgen als we de sleutel hebben.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR