rss     186724
logo
 
maandag 24 april 2017

Verrassing

We konden het idee niet uitstaan om een jaar lang in een bed te moeten slapen dat op blokken rust. Wiebelig. Lastig met stofzuigen. We besteedden dus de hele woensdagochtend op de hooizolder van Sunshine, waar onze spullen opgeslagen staan, op zoek naar de kwijte poten. In doos pakweg 28 vond ik ze. Daar is hard voor gewerkt, want die dozen stonden natuurlijk niet echt op nummer maar wel op elkaar in een hele hoge en brede stapel. Stof en zweet was weer eens ons deel.

Toch had al dat gezoek ook gunstige neveneffecten. Serendipity zeg maar gerust. Al dozen openritsend, rommelend en snuffelend kwam ik diverse andere spullen tegen die we drie jaar hebben gemist, zoals het tweede logeerdekbed, een schapenvachtje voor Het Ventje om op te liggen, en de slaapzakken. Fijn, want in het huurhuis hebben we wel plaats om die spullen te gebruiken of op te bergen.

Bovendien was het geluk met de ambitieuzen. Toen ik al die spullen in dozen stopte, drie jaar geleden, dacht ik nog dat het maar ging om een paar maanden en och, in het huisje zou ik toch niet toekomen aan culinaire hoogstandjes, wegens piepklein keukentje en veel te druk met de paarden. Nu het uitliep op drie jaar in het huisje heb ik vooral mijn bakvormen gemist. Een mens wil immers weleens wat anders dan langwerpige cakes en een paar muffins. Ik was dan ook heel blij toen ik een doos aantrof met het opschrift 'bakblikken'. Hup, meenemen. Nu kan ik eindelijk weer ambitieuzere baksels inplannen.

Dat was op zich dus al heel mooi. Maar het werd nog mooier toen er in die doos helemaal onderin nog iets in het vloeipapier bleek te zitten. Tradraaa! De Japanse theepotjes. Twee van de drie in elk geval. Vreugdedansje vreugdedansje, want zoals Ria terecht opmerkte, 'een mens kan toch niet zonder'.

Ook de schroeven van het bed kwamen tevoorschijn. R zette ze direct aan het werk en het bed staat alweer. Ik maakte het meteen op. We waren bijna vergeten wat een mooi bed het was, eigen ontwerp, door R zelf gemaakt en door mij gelakt. Prachtig. Dat wordt wat als we er zaterdag voor het eerst weer in slapen.

Dat vraagt om een nieuw spreekwoord. Wat dacht u van: 'Geluk is wakker worden in je eigen bed en ontbijten met thee uit een Japans potje'.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR