rss     196825
logo
 
maandag 23 oktober 2017

Stille kreten

Nou, als het dan buiten geen weer was, zocht ik wel wat bezigheden binnen. Altijd een riskante situatie, want voor R het weet heb ik kattekwaad uitgehaald. Er komen dan weleens zaken aan het licht die men liever niet onder ogen krijgt.

Deze keer viel het mee. Ik ging op expeditie in 'eigen' huis. Achter het authentiek ouderwetse deurtje in de hal was ik nog niet eerder geweest, dat leidt alleen maar naar het keldertje waarvan de eigenaars ons hadden gezegd dat het vochtig is als het water in de Semois hoog staat en waar wij sowieso niets wilden opslaan omdat er boven plaats genoeg is.

Toch eens even kijken. Je moet er gebukt naar binnen, waarbij het zaak is niet verward te raken in de langdradige, baardige spinnewebben die overal hangen.

kelder1

Tegelijkertijd is het oppassen waar je je voeten neerzet op het steile stenen trapje, wil je niet overhaast neerkomen op de inderdaad vochtige keldervloer. De eigenaars hebben niet overdreven: de Semois staat hoog en dat betekent dat wij ook een klein stroompje Semois onder het huis door hebben. Wel chic eigenlijk, een kelder met een gewelf en stromend water, weliswaar alleen koud, en last hebben we er verder niet van.

kelder2

En er was meer. Ooit heeft iemand hier zijn hart gelucht. Nergens anders was blijkbaar een platform voor zijn kreten, alle viaducten en trafohuisjes waren al bezet of die waren te publiek naar zijn zin. Dan zou iedere voorbijganger zomaar kunnnen lezen wat hij ervan vond, van de wereld, het heelal en wat dies meer zij! Nee! Onze introverte spuiter hield zijn boodschap aan de mensheid liever stil. Het moet een heel vreedzame ziel zijn geweest, het is alles love, peace, yin/yang daar beneden. Plus één onleesbare popgroep, waarschijnlijk ook eentje die heel verstilde muziek maakte.

Ik deed het deurtje weer achter me dicht. De spinnewebben wiegden nog even heen en weer. Stilte. Laat de Semois maar zachtjes ruisen daar beneden zonder dat iemand het opmerkt, tot over honderd jaar, als alles in de wereld heel anders is geworden en nieuwe mensen het huisje afbreken of juist opknappen in een tijd waar de muurkunstenaar en wij geen weet meer van hebben.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR