rss     198686
logo
 
donderdag 23 november 2017

Het Ventje weer

Ik tiep met één hand. Met de andere moet ik Het Ventje stevig omstrengeld houden, dat wil hij graag, en om daarover geen misverstanden te laten ontstaan ronkt hij luid. Net als gisteren. Alleen intenser.

Dat komt, we hebben samen een avontuur beleefd. Wij drieën. Buiten. Pfff, we hebben het er nog warm van.

Net als gisteren ging ik na het eten met Het Ventje naar het veldje achter het huis. Snuffelen, rondkijken en weer naar binnen was de bedoeling. Maar daar liet hij het niet bij. Die boomgaard daarachter zag er ook interessant uit, en wat dacht je van dat weiland achter dat prikkeldraad, en dat ondoordringbare meidoornbosje daar weer achter? Hee kijk, een zwartwitte kat om mee te praten en zie eens wat een ideale boom om in te klimmen. Verdraaid, hier kan ik niet langs, er staat kippengaas, dan nog maar weer wat verder kijken, en daarginds zie ik ook nog een gangetje door het struikgewas waar een kat wel en een weblogster niet door past.

Kortom, hij kachelde zo een heel eind weg, met mij achter zich aan die daar ook de weg niet wist en voor wie het meidoornbosje heel wat ondoordringbaarder en het prikkeldraad een stuk moeizamer was dan voor hem.

Ik riep R erbij, samen riepen we Het Ventje, die als rechtgeaard kat natuurlijk geen antwoord gaf, en we raakten verder en verder van huis. Het werd al een beetje donker. Hoe moest dat nu. Stel dat Het Ventje straks in zijn eentje de weg naar huis niet terug kon vinden? Of wijzelf? Moesten we 's nachts de garagedeur open laten staan, zodat ons Ventje samen met hordes inbrekers naar binnen kon wandelen? 112 bellen? Maar vanzelfsprekend hadden we geen van drieën een telefoon bij ons.

Ik zal de spanning niet onmatig opvoeren en uit de eerste alinea blijkt toch al dat het goed is afgelopen. Na een half uurtje kon ik onze Vent ergens uit een boom plukken. Stevig vasthouden en in het halfdonker gauw terug naar huis.

Daar ging hij zich zitten wassen en vervolgens viel hij als een blok in slaap. Een kat verwerkt zijn belevenissen slapend. Daarna kwam hij boven, draaide zich drie keer om op schoot en begon te knorren. Blijkbaar had hij besloten dat wij toch wel fijn zijn om bij te horen en dat hij wil blijven.

Gelukkig maar. Daar zijn we mooi klaar mee.

Update. Dinsdag is hij een half uurtje alleen buiten geweest en uit zichzelf weer thuisgekomen. Hij is zo'n verstandige kat dat hij woensdag al zelfstandig naar buiten kan en ook weer op tijd thuiskomt. Het Ventje is een held!


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR