rss     193287
logo
 
donderdag 27 juli 2017

Stuifmeel en stucwerk

De dagen zijn zo vluchtig en snel voorbij momenteel als het stuifmeel van de sparren dat in grote wolken op ons neerdaalt, de autoruiten en de brievenbus bestoft met een zachtgeel laagje en opnieuw opwolkt als ik de betonplaat veeg. Een geregeld weblog bijhouden, hoe ging dat ook alweer? Een hele week om samen te vatten.

Het paasweekend waren er twee (van de drie) kleinkinderen (en hun ouders) te logeren. Wij zijn niet de opa en oma om de hoek, die dagelijks het kleinkinderleven meemaken, maar ik heb toch iets weten bij te dragen. Toen ze onze Kuifje-glazen zag, riep kleindochter aanvankelijk verheugd: 'Robot!', maar nu weet ze beter. Kuifje rules, althans hier in huis. Het is trouwens maar goed dat ik kleinzoon niet mee hoef op te voeden want hij windt me met zijn vrolijke blik zo om zijn vingertje.

Zodra ze weg waren werd ik, zonder aantoonbaar verband, snipverkouden. Dat betekende een paar dagen kalm-aan. Rondhangen, maar wel bij de paarden. Die lopen nu permanent in het ruïneveld en het hooi voeren is afgebouwd. Alleen de dieren van Chantal gaan we nog elke dag een baal geven. Dan worden we omringd door haar twee paarden, tien geiten en twee grote schapen (Désiré die altijd gezellig tegen ons aan komt leunen en zijn moeder Félicie met de elegante bruine pootjes). Ze hebben samen een grote wei maar het hooi wil er nog wel in.

Wat wil je voor je verjaardag komende week, vroeg R. lk heb alles al, maar als hij aandringt wil ik wel een mooie roundpenomheining. Dus op naar Frankrijk, een land van haarspeldbochten, raamluiken en colza (koolzaad, goed dat wij Frans spreken), waar de roundpenomheiningen goedkoper zijn dan in België.

Huizenhoge stapels gegalvaniseerd stonden daar opgetast. Het was goed dat wij ons tevoren al uitgebreid hadden georiënteerd omtrent dergelijke hekken want de bediening was nogal kordaat. 'Dit zijn ze, één model, 2,40 m lang, prijs zus-en-zozonderbeeteewee en zo-en-zoveelmet, neemt u ze? Goed, dan worden ze maandag geleverd, contant betalen aan de chauffeur'. Ziezo, deze once-in-a-lifetime aankoop was ook weer afgehandeld.

Om niet het gevoel te hebben dat we tweemaal 100 kilometer hadden gereden voor bijna niks, kochten we elk nog een paar stalklompen en voor mij een paar geruite pantoffels van het merk Ouf! Misschien dat die me het gevoel geven dat ik echt zestig word want vanzelf wil dat maar niet doordringen.

hoogbouw

Ten slotte kan ik nog melden dat de bouw goed opschiet. De Mannetjes metselen maar door, hoger en hoger en hoger. Het begint te lijken op een flatgebouw van twaalf verdiepingen waarvan zes ondergronds. En als alles klaar is lijkt het juist weer heel klein. De slaapkamer bijvoorbeeld biedt alleen staanplaatsen. Hopelijk wordt die weer wat groter als hij straks gestuct is. Zo werkt dat in de huizenbouw.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR