rss     198686
logo
 
donderdag 23 november 2017

Bloed!

Titan kreupelt een beetje. Soms zie je het en soms ook weer niet. Hij kan duidelijk lopen hinken maar hij trekt ook wel galopjes de hele wei door in de lengterichting. Rara.

Fred zou naar hem komen kijken en in afwachting daarvan zetten we Titan even in zijn box om hem standby te hebben. De meisjes drentelden wat rond bij hem in de buurt. Als er met een paard iets bijzonders aan de hand is, zijn de andere twee nooit ver weg. Je kan niet weten, er kán iets interessants gaan gebeuren. Dat er iets speciaal lekkers te eten wordt verstrekt bijvoorbeeld.

In die gedachte zat wat in, want vandaag is het Titans verjaardag. Elf is hij geworden, een mooie leeftijd. Daar kon wel een winterwortel of wat tegenaan worden gegooid straks, als Fred weer weg was.

Hij liet nogal op zich wachten. Intussen strimde R een randje gras, ik schrobde wat emmers uit, en toen ik weer in Titans richting keek, zag ik Bloed! Tsjak! Daar had meneer zijn neus bezeerd aan de bovenkant van de boxdeur. Te stevig met zijn hoofd geschud, geïrriteerd door een vlieg of dwarsgezeten door een van de meisjes, we hebben er niet bijgestaan toen het gebeurde.

bloed

De ziel. Een klein beetje betadine op deze reuzenwond en een heleboel betadine op mijn handen, verder konden we niets voor de patient doen. Een klopje op de hals en wat vriendelijke woordjes natuurlijk wel, maar je weet nooit of dat wat helpt.

Fred onderzocht de hoef en bekeek het been. Geen duidelijk mankement te vinden, even aankijken maar. Daarmee kon de jarige weer de wei in. Dat deed hij in draf. Het moreel had door de verwonding geen schade opgelopen en als het haar er straks weer overheen is gegroeid is onze held nog altijd even knap.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR