rss     188715
logo
 
maandag 22 mei 2017

Hoge snelheden

We verhuisden de paarden naar het achterveld. Het gereorganiseer van het schrikdraad dat daaraan voorafgaat, is voor de paarden het teken dat er wat interessants gaat gebeuren. Vooral Harissa staat er met haar neus bovenop zodra ik een prikpaaltje in de grond druk. 'Wat ga je doen? We krijgen nieuw gras hè, ja hè, ja toch?' Trappel trappel.

Ik had het draad nog niet weggetrokken of ze stoven het nieuwe weiland in en galoppeerden het veld rond terwijl de hond van de buren aan zijn kant van de omheining meerende. Als Jay en Titan het voor gezien houden is Harissa nog niet uitgespeeld, ze probeert de anderen weer mee te krijgen en begint telkens opnieuw. Aan haar is een carrière als renpaard verloren gegaan, wat een snelheden haalt dat dier. We zijn altijd wel blij als ze weer net op tijd remt en niet tegen het hek aan dendert.

De ochtend brachten we door bij het keukenbedrijf waar we meer dan een jaar geleden al bijna een keuken rond hadden, toen we nog dachten dat die over een paar maanden wel kon worden ingebouwd. Nu lijkt dat moment er echt aan te komen. Doordat het gesprek zo lang en degelijk was voorbereid schoten we deze keer goed op. Vrijdag nog wat handtekeningen en er is weer een etappe klaar.

Na veel gedoe over de regenpijpen vertrokken de dakdekkers. Eén middag geen Mannetjes, heerlijk rustig. Ook de directiekeet en de gereedschapcontainer werden opgehaald. De Dixie staat er nog, tot mijn genoegen. In het bos is toch wat minder geciviliseerd, vooral als je daar een jaar lang van afhankelijk zou zijn.

Morgen komen er weer nieuwe, andere Mannetjes, om allemaal strepen en geheime tekens op onze muren aan te brengen ter voorbereiding van het frezen van ontelbare leidingen en het veroorzaken van een enorme wolk nieuw bouwstof. Zo blijft de vaart erin.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR