rss     186724
logo
 
maandag 24 april 2017

Geen beeld

'Zal ik de camera nog meenemen', vroeg R toen we vanochtend vertrokken voor een dagtocht met Sophie. 'Och laat maar, zulke foto's lijken toch allemaal op elkaar en het gaat waarschijnlijk regenen ook', zei ik.

Daar zat wat in, maar wat wij onderweg echt gemist hebben was in de berm een dekzeil met daaronder een persoon met videocamera.

Die had dan net voordat de cameralens vol modderspatten raakte een heel snel filmpje kunnen maken van I+R en nog wat ruiters, die snoeihard door de plassen denderden. Padaboem! Al galopperend keek ik achterom en zag dat ze allemaal een even brede smile op hun gezicht hadden als ikzelf. De verregende dagtochten zijn toch eigenlijk de leukste.

Wat werden we nat. De laarzen klotsten tijdens het rijden en bij het lichtrijden bleef de rijbroek aan het zadel plakken terwijl de ruiter wel degelijk uit het zadel kwam. Alle kleding kon zo de wasmachine in, zadels en dekjes te drogen in de sellerie en wij rechtstreeks in bad. Drie uur later hebben we nog steeds het gevoel dat we een cap op hebben en mijn knieën staan in de vaseline.

Regen schuurt op de lange duur, en lang was het. Volgens de gps 47 kilometer, 9.30 uur van huis en 18.30 uur terug (met bbq tussen de middag).

nat

Titan en Jay hebben het prima gedaan. Jay stapte gaandeweg niet meer nuffig om de plassen heen maar spetterde er vol door. Plassen? Helemaal niet eng. Titan moest twee keer uitwijken omdat er onverwachts bedreigende bloemen in de berm stonden maar verder ging alles vlekkeloos.

Nu mogen ze uitrusten in de wei, samen met Harissa, die deze keer niet moe werd maar wel nat. Gezien haar reactie toen we thuiskwamen had zij liever ook mee gewild. Volgende keer.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR