rss     195290
logo
 
vrijdag 22 september 2017

Het moet vastgelegd

Er komt momenteel weinig uit qua webloggen, maar volgend jaar rond deze tijd wil ik natuurlijk wel kunnen teruglezen of in 2014 de winter even vroeg inviel als in 2013 (lang niet), wanneer het gras in het ruïneveld op was (nog niet, al lopen er nu vier paarden in plaats van drie) en op welke dag we precies de eerste watertank installeerden (dinsdag). Dat gaat het web allemaal niet aan, maar anders vergeet ik het te snel doordat er telkens weer nieuwe gebeurtenissen gebeuren en mijlpalen langs de weg staan, dus het moet gelogd uit eigenbelang.

In huis werd vandaag ook een bescheiden mijlpaaltje bereikt. We zitten in een weinig fotogenieke fase, de benedenverdieping is gecimenteerd maar dat fotografeert niet lekker. Nu is net het gipsen boven begonnen en aan een witte gipswand is weblogtechnisch gesproken heel weinig te zien, maar voor ons wel, want nu begint het te lijken op een in principe ooit bewoonbaar huis in plaats van een stapel grijze bouwblokken met overal gaten en verschillende kleuren kabels op de vloer. Van buiten ziet het huis er nog net zo uit als een maand geleden. Daar gaan de piepschuimers pas mee verder als de binnenboel is geschilderd. IJs en weder dienende dan nog. Als het vriest kan het niet, als het regent kan het niet en het is ook niet de bedoeling dat de Mannetjes van de steiger waaien.

Verder maakt ons logeetje goede vorderingen. We reden voor het eerst buiten met haar, dat wil zeggen R en ik met Titan en Harissa, een meisje op Cora, een oude merrie van Olivier die mee was ter bevordering van de algehele bezadigdheid, en Olivier met zijn Stracciatella. Dat diertje blijft iedereen verbazen met haar braafheid. Geen bokje kan eraf. Alleen het beekje wilde ze niet in maar dat kwam door het slechte voorbeeld van Cora, die weigerde. Die van ons gaan zonder een krimp te geven het water in, dus volgende keer nog maar eens proberen zonder Cora, een jong paard hoeft ook niet àlles de eerste keer goed te doen.

zweetdeken

Na afloop deden we haar even een zweetdeken op, ook een primeur. Het was niet heel hard nodig maar ook dat moet worden geleerd: netjes stilstaan als de baas meent van allerlei aan je te moeten frunniken. En? Geen kik. Alsof ze niet anders gewend was. Voilà. Alweer een mijlpaal in beeld.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR