rss     188715
logo
 
maandag 22 mei 2017

Zicht op de bosbouw

Als we 's ochtends de paarden gaan voeren, nemen we meteen een doosje mee met een half brood, beleg en karnemelk voor tussen de middag. Soms lijkt dat overdreven, omdat we met slecht weer waarschijnlijk toch niet tot lunchtijd in Suxy blijven. Als het keihard motregent zoals nu is er buiten bar weinig te beleven. Maar we nemen dat doosje toch altijd mee. Je weet maar nooit, niets zo sneu als naar Les Bulles terug moeten bij gebrek aan proviand terwijl er van alles gaande blijkt te zijn.

Daar doen wij goed aan, bleek nu weer. Terwijl de paarden op hun hooi stonden te kauwen, klonk in het veld naast de ruïne, waar in de herfst alle sparren zijn omgezaagd: broembroemBROEMMM. Even kijken maar, motregen of geen motregen.

En of er wat gaande was. Het gebroem werd veroorzaakt door één meneertje met een reuzenmachine, een bosbouwmonster, een stronken- en takkenversnipperaar in het heel-erg-groot. Enorme tanden, ontelbare ronddraaiende stalen hamers, zware kettingen. Als de bestuurder er niet als schaaldiertje bij stond, zou u mij misschien niet geloven. Op de achtergrond de ruïne, voor nog meer perspectief.

bosmonster

De machine rijdt heen en weer over de rommelige hoop takken, stronken en schors die overblijft als de houtzagers en de bomenwagens vertrokken zijn. Alles wat op zijn weg komt verdwijnt in zijn grote bek met de hamers en achter hem verschijnt een spoor van verwoesting. Althans bezien vanuit de bomen de struiken en de dieren die dit veld voorheen 'thuis' noemden. Bezien vanuit de bosbouwer wordt het een mooi geëgaliseerd stuk grond met een dikke mulchlaag, waar straks een nieuw sparrebos kan worden aangeplant.

bosbouwfasen

Hier het hele proces in drieën. Links een strook zoals die eruitziet na het omzagen en wegslepen van het sparrebos. In het midden een strook waar het bosmonster één keer overheen gereden is. En rechts het eindresultaat, na twee passages van het monster. Op een derde van links dan nog een gepensioneerde waarmee de fotograaf dacht het beeld te verlevendigen. Zoiets leidt natuurlijk alleen maar af.

Gaandeweg hebben we sinds we hier wonen een goed overzicht van alle fasen van de bosbouw gekregen door telkens te gaan kijken als er wat nieuws gebeurt. Het meten en merken van de stammen, het uitdunnen, de mise-à-blanc (rooien van een heel perceel), het strippen van de takken (met de hand of met de grote bomenstripper), het wegslepen van de stammen met paarden of met een zware stammensleepmachine, en nu ook het versnipperen en bouwrijp maken. Alleen bij het aanplanten van nieuw bos hebben we er nog niet met de neus bovenop gestaan. Maar dat komt mettertijd vanzelf ook wel voorbij, mits we ons houden aan de goede gewoonte van brood meenemen voor het geval er in de omgeving wat aan de hand is.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR