rss     195446
logo
 
maandag 25 september 2017

Voortgang

Een opsomming weer, aan dagelijks loggen kom ik maar niet toe.

R bouwde de garderobe op. Geen dozen meer, alle kleren hangen in het gelid of liggen op griezelig nette stapeltjes. Mooi zo. Een dag werk, met de wonderlijke gedachte dat we daar de rest van ons leven plezier van zullen hebben. We zijn althans niet van plan nog ooit te verhuizen, kernrampen of burgeroorlogen daargelaten.

We maakten een zondagse bosrit met Titan en Jay, en Olivier weer met Stracciatella. Dat dier gedraagt zich werkelijk als een volleerd rijpaard. Nergens bang voor, loopt voorop alsof dat normaal is voor een jong paard en weigert nooit. Een vierjarig wonder. Het ene moment zegt hij dat ze nu wel heel veel waard is, het volgende dat hij haar nooit zal verkopen. We zullen zien.

Ik heb Un Lun Dun uit en ga gewoon door met China Miéville. King Rat nu, lekker luguber. Wat een weelde, tijd om te lezen én een kast vol bekende boeken. Ik zie er geen been in om een goed boek meerdere keren te lezen, niet voor herhaling vatbare boeken verdwijnen in de weggeefstapel, en zo ontstaat een voorraad fijn leesvoer. Als er iets bijkomt, moet er ook wat weg, want we gaan geen boekenkasten bijkopen. IJzeren stelregel anders loopt het uit de hand.

We maakten een rondje met de boormachine, monteerden handige haakjes voor panlappen en keukenschorten, en hingen schilderijen en tekeningen op, onder andere Le Grand Rouge ('De wondere wereld van het rood', de officiële titel). Het huis ziet er steeds bewoonder uit.

rood

R zaaide de kale plek in het achterveld in, vervolgens regende het naar behoren, nu kan het gras daar bijgroeien tot de paarden in het najaar dat weiland weer in gaan.

De graafmannetjes kwamen na tien dagen verstek weer aan de garageoprit werken. Die is nu half af, maar geblokkeerd door een grote hoop zand.

De voordeur werd meegenomen voor het bijwerken van wat krasjes, we kregen er een weekend lang een stuk spaanplaat voor in de plaats, wat verschillende mensen deed vragen of onze deur soms gestolen was. Wie steelt er nu een voordeur. De opzichter van de deurenfirma haalde zijn hoofd open aan een punt van onze gevel, met bloed als gevolg, en ik voorzag de wond van veel rode jodium en een XL pleister. Heerlijk, als R iets heeft mag ik dat nooit.

De glazen trapleuning werd geplaatst. Nu moet er nog een latje langs de bovenkant. Op het dak wordt de hele daklijst vervangen wegens blutsen. Zo is er telkens iets wat af lijkt en dan toch weer niet helemaal. De opdrachtgevers kijken ernaar uit dat het laatste Mannetje de oprit afrijdt na het allerlaatste karweitje. Nog voor de bouwvak, als dat zou kunnen.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR