rss     186724
logo
 
maandag 24 april 2017

Paprika in de wei

Vrijdag spraken we af om eens een echte rustdag te houden. We zijn druk genoeg geweest met het huis, en het shoppen van banken, matrassen en wc-borstels in Duitsland is ook erg vermoeiend. Goed idee. En wat deden we dan wel op deze rustdag?

R strimde de gehele omheining aan de overkant en ik harkte achter hem de op sommige plaatsen manshoge halmen de wei in. Een extra snackje voor de paarden. Verder plaatsten we paaltjes en trokken we draad in het ruïneveld voor het nieuwe wicht, dat aan het eind van de middag zou komen.

Halverwege verstuikte ik mijn enkel en niet zo'n beetje ook, zodat ik mij al de komende weken met een dikke voet uitgeschakeld op een stoel zag zitten. Kommer. Maar dankzij een coldpack, braaf stilzitten en vroeg naar bed is het vandaag alweer bijna over.

Toen Olivier met zijn paard aan een touw kwam aanzetten, hobbelde ik echter nog op krukken rond en kon niet mee de wei. Maar R heeft mooie foto's gemaakt van Paprika.

papri

Het is weer een veulen van Sophie, die hebben allemaal namen van etenswaar. Een mooi diertje, drie jaar oud, een halfzusje van Harissa. De ene helft Arabisch, de andere Selle français.

papri2

Ze kan nog niet veel, maar Olivier is zo enthousiast over het wonderpaard dat wij volgens hem van Stracciatella hebben gemaakt (zelf denken wij dat dat gewoon een wonderpaard is, qua karakter) dat hij erop rekent dat ook Paprika bij ons leert netjes met mensen om te gaan en beleefd te zijn, longeren en rustig stilstaan als de smid komt. We zullen zien.

Intussen is de situatie alweer heel anders. Het ruïneveld beviel niet, geen schaduw daar en veel last van de weer erg heersende kleine vliegjes. We fabriceerden een paddock in het veld aan de overkant, waar Paprika onze paarden van dichtbij kan zien en ruiken, en over een dag of twee kan het draadje weg en mogen ze samen rondrennen. Het halster hebben we ook afgedaan, daar kunnen wij niet tegen, een paard met een halster in de wei. Dat geeft maar schuurplekken, en ze komt toch al uit zichzelf naar ons toe als we de paddock in komen. Die krijgen we wel te pakken, daar hebben we alle vertrouwen in.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR