rss     195451
logo
 
maandag 25 september 2017

Activiteiten-dagen

Donderdag hooidag. Ik bezweek zowat tijdens het balen stapelen op het veld, maar na een stevige boterham ging het weer. Oliviers petite botteleuse zwatelde en ratelde er weer feilloos op los, net als voorgaande jaren. Ik vind dat altijd zo'n gezellige nijvere machine, eentje met persoonlijkheid. Niet zoals de moderne trekkers die in het veld naast het onze vele malen sneller en stukken geruislozer rondreden met dubbele hooischudder (hier toepasselijk pirouette genaamd), rondbalenpers en balengrijper. Die boer hoeft zijn aircocabine niet uit te komen tot hij aan het eind van de dag een enorme stapel rollen van 350 kg per stuk in zijn schuur heeft liggen. Maar het is leuker om met een paar man (en ik) de kleine baaltjes van 10-13 kg die de petite botteleuse uitspuwt op het veld op te stapelen en uiteindelijk op de kar te steken, terwijl Olivier onophoudelijk baaltjes telt en hoeveelheden berekent, daar de baaltjesteller van de machine al jaren niet meer functioneert. Dan weet en voel je tenminste dat het hooitijd is.

hooi

We laadden er meer dan 600 en losten het grootste deel in de schuur van Le Paul. De rest lieten we tot vrijdag op de kar, veilig onder dak voor het geval het toch nog zou gaan onwederen. Dat deed het weder mooi niet. Dag na dag na dag tropisch zonder het minste spatje regen, dus vrijdag was het bij het lossen van het restant exact even heet, stoffig en kriebelig als de dag ervoor. Hoe dan ook zijn we blij dat het weer binnen is. Voer voor de hele winter. Winter, wat was dat ook alweer? Over een maand of vijf ondervinden we het vanzelf.

Vrijdagavond maakten we een bosrit met Sunshine en Vince. Gadget werd aangevoerd per trailer en bleef overnachten in het ruïneveld, want de volgende ochtend stond er elders in de buurt een les op het programma voor hem. Jay trad op als 'pony'-paard voor Vince (die het ruitervak nog moet leren) met Gadget, en zij en ik leerden van Sunshine en passant 'wat te doen bij gevalletjes van weigerachtigheid', waar ik zowel voor Jay als voor Harissa profijt van zal hebben. Omdat we pas om 21.30 uur vertrokken was het niet bloedheet meer. Donker werd het gaandeweg wel en zodoende zagen we niet wie dat geritsel in de struiken onderweg veroorzaakte. Sunshine dacht twee herten maar wij denken een kudde zwijnen. Herten snuiven normaal toch niet zo. De paarden waren er niet bang voor.

Zaterdag was er om het huis heen alweer vroeg spektakel. Sunshine kwam Gadget ophalen, onder luid gehinnik van iedereen, en daarna kwam het graafbedrijf met de kleine graafmachine en een zandauto voor het egaliseren van de voortuin. Een spoedklus, want maandag komt het tuinbedrijf frezen en planten. Toen ze om 13.00 uur vertrokken was eindelijk de berg zand voor het huis weg. Het gaat ergens op lijken.

graafbedrijf

Achter het huis werkten twee broers intussen aan de goot bij de boxen. We hadden voorgesteld de klus uit te stellen tot het een beetje normaal weer is, want haast heeft het niet, maar ze wilden niet. Het was gepland, het materiaal was aanwezig, hup, ze begonnen. Een paar uur zweten en het was voor elkaar, we hebben een mooie goot. Handig ook, als het tenminste ooit weer gaat regenen.

goot

R ging de cementmolen van een buurman lenen en reed heen en weer met materiaal. Zelf deed ik niet veel anders dan Titan een keer afspuiten met de tuinslang en mij en de paarden de dazen van het lijf houden, maar ik was algauw even bezweet als alle anderen.

Nu zijn alle activiteiten achter de rug. Morgen komt er niemand (voorzover wij weten) en zouden wij wel graag eens een passiviteiten-dag houden. Rust. En een verlossend onweer, daar zijn we ook heel erg aan toe.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR