rss     196732
logo
 
zondag 22 oktober 2017

Met andere ogen

(R was uit wandelen voor het onderhoud van de bordjes van de Gaume buissonnière, zoals elk jaar. Ze lopen dan telkens een stuk van de route, maken richtingbordjes schoon of vervangen ze en controleren of alles wat in het wandelboekje staat nog klopt. Ik loop niet meer mee, ik wil wel maar ik moet zuinig zijn op mijn knieën. En af en toe een dag alleen thuis met de paarden en Het Ventje heeft ook zijn charme. Het regende de hele dag, ik ruimde mest, dweilde de betonplaat en voerde hooi. Gewoon, zoals elke dag. Fijn werk. Maar ik miste zo wel iets.)

Al wandelend door de regen werd R tussen de bomen gespot door een ree. Hee, wat leuk. Gezelschap, meestal zie je ze niet van zo dichtbij. Gauw een foto.

ree01

Wat bijzonder. Dit zijn geen mensen, die ken ik wel, maar wat hebben we hier? Een verzameling loslopende Marsmannetjes. Even van dichterbij bekijken, die zie je als ree niet elke dag.

ree02

Eens kijken wat ze in de zin hebben, je weet het niet, met die aliens. Weet je wat, ik loop een stukje met ze mee. Ze doen eigenlijk niets, ze wandelen door het bos, nou dat doe ik elke dag dus ik weet hier de weg en zij misschien niet. Ik zal zorgen dat ze niet verdwalen. Die ene met het fototoestel, die is helemaal niet schuw, die mag mij wel even over mijn neus aaien.

ree03

Kom Marsmannetjes, lopen, het is nog een heel end. Tenminste, waar willen ze eigenlijk naar toe? Ze stappen stevig door, en na een kilometer of vijf begeleiding door mij beginnen ze zich zorgen te maken. Ik zal toch niet met ze mee naar huis willen? Wat moet er dadelijk als we de grote weg moeten oversteken? Vijf kilometer wandelen samen met een ree vinden ze blijkbaar ongehoord ver. Eentje probeert me weg te jagen, ha nou niet voor lang, ik heb ze zo weer ingehaald. Ze bellen de boswachter (gelukkig voor ze dat ze hun paraplu bij zich hebben, ET phone home), die weet dat wij reeën soms bepaalde knoppen eten waardoor we ons anders dan anders gaan gedragen. Het zal wel.

ree04

Uiteindelijk heb ik maar gedaan alsof ik in hun trucje trapte om mij in een leegstaand weiland achter te laten. Ik kon er zo weer uitlopen maar ik bleef staan, je wilt hulpeloze aliens niet in verlegenheid brengen hè. Nou, het was een leuke ervaring maar vanaf nu moeten jullie weer op jezelf passen. Goede reis terug naar jullie planeet en als jullie weer eens de weg kwijt zijn in het heelal: je weet me te vinden. Graag gedaan.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR