rss     189174
logo
 
maandag 29 mei 2017

Vorderingen

Het is weer niet echt logweer. Te mooi. We maakten een paar fijne middagritten, waarbij we onder andere een groot zwijn zagen (Titan zag hem het eerst), een paar reeën, en het resultaat van de activiteiten van een ambitieuze bever. Ik dacht dat die het normaal op dunnere boompjes voorzien hadden maar deze had zijn voortanden in een dikke eik gezet. Volgende keer een foto maken, dan kunnen we de vorderingen volgen totdat de boom met een doffe klap over de weg valt. Geen idee hoe bevers dat stadium managen. De woudreus moet natuurlijk niet op hun burcht vallen.

Gistermiddag kwam er een paar keer een stoere fietser langs ons huis naar boven geknard. Training zeker. Dat bracht me op het idee dat ik daar ook weleens wat aan mag doen, de eerste wedstrijd is over minder dan twee maanden en ik kan Harissa toch niet al het werk alleen laten opknappen. Ik had al meer dan een jaar niet gefietst. R pompte de banden op en ging voor de aardigheid mee. We trapten naar de ruïne, dat is het steilste stuk, en nog even verder om naar de voortgang van de waterleidingwerken te kijken, waar we ook nog een nieuw paadje 'ontdekten' om aan de overkant te komen van het beekje daar stroomt. Mijn conditie viel me niet tegen. Als ik dit vanaf nu iedere dag doe, telkens een stukje verder of sneller, dan moet ik de vooruitgang objectief kunnen bijhouden. Een app zou ook handig kunnen zijn, misschien weet iemand een goede?

Zondag waaide het zo hard dat we een bosrit niet verantwoord vonden. Wat zouden we dan eens gaan doen? Zomaar een stukje kuieren in het strookje gekapt bos, de voormalige bosrand, achter onze omheining. Daar kan onmogelijk een boom op ons vallen. Dat strookje is handig als we uitrijden maar het midden ligt zo vol hopen sparrentakken en is zo overwoekerd met bramen dat we er alleen maar omheen kunnen rijden. Geen doorkomen aan. Dus als we daar nu eens wat bramen en takken uit de weg ruimden? Dan kunnen we voortaan dwars doorsteken. Wij en een bosrand ... in no time, eh nee: na een middag stevig zweten, hadden we een breed pad. We leidden de paarden erover heen en lieten ze wat grazen. Ze vonden het goed. Als dat strookje van ons was, konden we er een mooie galopbaan met oefenhindernissen aanleggen, alleen natuurlijke obstakels zoals boomstammen dwars over en boompjes om te kunnen slalommen. Dat alles temidden van de lijsterbessen en vlieren die daar tussen het stekelgewas beginnen op te schieten. Idyllisch. Goed plan. Nog wel even de eigenaar ompraten. Wordt misschien vervolgd.

De sneeuwklokjes zijn uitgebloeid en heel het bos staat vol gele narcissen, hellingen en hellingen vol. Alleen onze eigen narcissen bij de roundpen zijn nog niet open. Blijkbaar is het in Suxy echt een beetje kouder dan overal om ons heen.

vriendelijk

Tot slot een foto om te bewijzen dat ik ook heus weleens vriendelijk kijk. R moest natuurlijk wel heel snel knippen, zo'n moment is zo weer voorbij.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR