rss     194031
logo
 
maandag 21 augustus 2017

Mijlpalen-van-de-maand

Er zijn meerdere mijpalen die nodig beweblogd moeten worden. Allereerst gingen onze paarden gisteren voor het eerst dit seizoen het ruïneveld in. Wat hadden ze daarnaar lopen hunkeren, ze aten afgelopen week hun hooi met steeds langere tanden en het enige dat ze opmonterde was de avondwandelingetjes naar het gras in de bosrand. Maar we moesten toch echt wachten tot het weilandgras voldoende gegroeid was en dat schoot maar niet op. We hebben dringend regen nodig maar het enige dat we krijgen is zon, wind en kou, het vriest nog elke nacht en voor komende week is alweer sneeuw voorspeld. Maar zaterdag vonden we het dan toch wel verantwoord en we lieten ze er 's middags in. Niet meteen het hele etmaal, ze moeten zich niet te barsten eten of hoefbevangenheid oplopen. Er werd gegraasd en gebokt van puur plezier, en toen we ze er aan het eind van de middag weer uit wilden halen hadden we wel wat weerstand verwacht. Dat wordt stuk voor stuk vangen en aan het halster meeslepen, dachten we, maar nee. Titan liep meteen mee, helemaal geen halster nodig, en toen de anderen dat zagen kwamen ze in galop achter hem aan. En ook vandaag kwamen ze aan het eind van de middag uit zichzelf weer naar de boxen toe. Lekker makkelijk. Het hooi voor 's nachts eten ze ook nog op.

indewei

Verder was ik vergeten vast te leggen dat ik van de week een avond helse pijn had aan de rechtervoet. Alsof ik hem verstuikt had, maar ik wist van niks. Na een paar uur rondkrukken en op de bank liggen met een koud gelpad werd voetmans compleet ongevoelig. En de volgende morgen was alles weer normaal. Twee jaar geleden had ik ook zoiets maar toen wist ik in elk geval hoe het was gekomen. Raar.

Deze zondag schepten we handje na handje breuksteen uit de resterende twee gaten op de oprit ter voorbereiding voor de fundering van de carport. Het puin dat eruit kwam is gisteren al naar het containerpark afgevoerd en de blauwe steentjes storten we voor het tractorschuurtje, dat verstevigt de bodem en zorgt voor een betere drainage tijdens het paardendouchen. De carportbouw gaat dinsdag van start.

Het zondagswerk werd onderbroken doordat Olivier kwam buurten over zijn mutatieformulieren. Terwijl de mannen praatten, voetbalde ik op de betonplaat met Timéo (6). Oma doet het nog best en, geholpen door de zijwind, kregen we de bal met gemak zes keer op het dak van de boxen. Deze spelvorm is alleen mogelijk als de paarden een heel eind uit de buurt lopen.

En aan het eind van de middag kwam zowaar monsieur M langs. Van hem en zijn zus (67, en max 1,30 m) hebben we indertijd een heel klein strookje grond gekocht, waarvan ze niet eens meer wisten dat ze het hadden, en nadat we ze jarenlang niet gezien hadden (hoewel ze praktisch om de hoek wonen, in het dorp), konden we ze de afgelopen maanden een paar maal een lift geven van de supermarché naar huis. Van de week zei R 'kom een keer langs', en voilà. Hij is niet meer zo verlegen als in het begin en best spraakzaam, alleen wel moeilijk te verstaan doordat hij langs zijn ondertanden praat, de enige die hij nog heeft. Zijn wandelstok heeft veel weg van een degen en als hij wat wil uitleggen schetst hij de situatie met de scherpe punt daarvan op het beton. Hij heeft vroeger ook paarden gehad, dat was voordat de tractor kwam. Nu hij met pensioen is, heeft hij meer te besteden dan vroeger met de koeien.

We zwaaiden hem uit en gingen naar binnen. Zo. Dat was wel weer genoeg zondag voor een maand.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR