rss     196825
logo
 
maandag 23 oktober 2017

Stukken

Alweer een week zonder logje, maar dat is deels overmacht. Vrijdag begon het te onweren en dan schakel ik als de bliksem mijn pc uit, dan is die tenminste veilig. Toch knalde en flitste het in het pc-kastje, en krak! Nog wel spanning deze keer maar geen internet meer. Ook geen tv, maar dat is geen ramp. De vaste telefoon deed het, maar de range extender voor de gsm niet en dan hebben we amper mobiel bereik. Normaal zou je vrienden en bekenden via facebook even melden dat je incommunicado bent maar haha. Facebook. Not. Stuk.

Zaterdagavond bracht Sunshine met onze trailer alvast Tip en Gadget om hier te overnachten voor de dagtocht van zondag. R had een kaart gemaakt met de route van 30 km langs Semois en Vierre in fluostift voor de speciale opdracht 'kaartlezen'. Een van de ruiters, die TREC wil gaan doen, moest 'blinde kaart lezen onderweg' oefenen en daar besteedden we de ochtend aan, helemaal in stap. Picknick in het bos, bijna zonder hinderlijke insecten. 's Middags werkte R met Titan aan 'draven met een snelheid van 8 km/u' (= heel langzaam) en 'kalm en beheerst galopperen' (moeilijk als er veel steekvliegen zijn), en Harissa en ik werden gegrild op het punt van 'zijsprongen corrigeren en op het rechte pad blijven'. Wisselend succes, dat laatste. Waarom is paardrijden in werkelijkheid zo moeilijk? Het klinkt simpel genoeg allemaal. Dit alles bij een temperatuur van 29°.

's Avonds werd Spirit met onze trailer terug naar huis gebracht, en die ging bij het uitladen kalm en beheerst met zijn voorhoef door de laadklep heen. De trailerbodem is van aluminium maar de laadklep van multiplex en die bleek onder de rubbermat verrot. Stuk. Hij is nog bruikbaar want die klep kan ook zijwaarts open, als een deur, maar er moet wat mee gebeuren. Nieuwe laadklep of reparatie? Dat moet nog blijken.

Tijdens het onweer raakte een van de pioenrozen topzwaar door de regen, dus die mocht naar binnen. Van de zeven zijn er drie rode (waaronder de vorig jaar gesneuvelde Onbekende Pioenroos; vermiljoenrood dus) en twee witte opengegaan, een is goed opgekomen maar met verdroogde knoppen, en een is piepklein gebleven. Dat is meteen het toetelkind geworden, zodat we dan toch volgend jaar zullen weten welke kleur bloemen het heeft, na twee jaar ongewisheid. Verder noteer ik dat de hele tuin door de vervroegd gestarte zomer vier weken voorligt ten opzichte van vorig jaar. Daarentegen is het IJzerhard (Verbena) totaal niet opgekomen, terwijl het zo'n reuzenplant was. De winter te koud en het voorjaar te droog waarschijnlijk.

pioen

Verder waren we oorspronkelijk van plan dit jaar niet zelf te hooien maar al ons winterhooi van Olivier te kopen, maar de zomer is zo vroeg begonnen en het gras zo snel gegroeid dat we nu denken dat we, zelfs met vier paarden, toekomen met het ruïneveld en het achterveld, zodat we de overkant toch kunnen hooien. Het gras staat al hoog en is vrijwel rijp. Olivier wil zo snel mogelijk beginnen, alleen is de petite botteleuse in reparatie, iets met uitgevallen tanden, dus het wordt weer spannend. Hooien is bijna altijd stress en bloedheet.

Maandagochtend hielp Proximus ons via een 50+er met snor en grijze paardenstaart weer online, maar de switch en de NAS zijn ook onklaar geraakt door de inslag, dus er is veel nawerk voor R (nieuwe bestellen, chatten met leveranciers, data overzetten).

Verder die maandag:

  • het gehele internet van een weekend inhalen, best veel
  • halverwege dat werk wildvreemde Nederlanders met een camper en fietsen voor de deur, die ons huis prachtig mooi vonden. Ik dacht 'zeker familie van R', hij dacht 'zeker familie van I', maar het bleken de ouders van oudste schoondochter, die R ooit en ik nooit (dacht ik) had ontmoet. Geen wildvreemden dus en we vonden het erg gezellig. Zulke mensen mogen best vaker komen aanwaaien
  • Sunshine kwam Tip en Gadget ophalen, die vanwege de averij aan de laadklep zo hop! vanaf het asfalt de trailer in moesten springen, wat ze prima lukte. Als we de klep niet op tijd voor de volgende wedstrijd gerepareerd krijgen, moeten we Harissa dat kunstje ook leren
  • een paar uur later bracht Sunshine de trailer terug, ik kookte eten terwijl R de trailer op zijn plek zette, en we aten (wortelsalade en Italiaanse aardappels, ja als ik een life log updeet dan updeet ik het ook grondig)
  • later op de avond voerden we Gygy haar brokken, vetten de hoeven van Harissa en Jay in, en Olivier kwam nog even buurten. Hij praatte zo twee uur vol over hooi, de planning van de operatie van Cap en de voortgezette opleiding van Paprika, zijn gebruikelijke gemopper over jan-en-alleman buiten beschouwing gelaten
  • daarna, slapen, acht uur aan een stuk.

Vandaar dat dit logje pas dinsdag online is gekomen.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR