rss     195445
logo
 
maandag 25 september 2017

Wandelwandel

Het blijft warm. Paarden de hele dag in de boxen, dazenjacht, tuinplanten en boompjes watergeven met de tuinslang. Verder doen we niet veel, geen weer om erop uit te gaan. Tenminste. Zondagmorgen kwamen de buurkinderen (12 en 8) vragen of we een stukje met ze gingen rijden, dat was al lang geleden beloofd. Een eindje door het bos, och het zou toch wel meevallen met de warmte en de dazen, het was nog vroeg. Kijk, daar kwamen nog twee buurmeisjes (9 en 7) aanrennen, van twee deuren verder, of die ook meemochten. We stuurden ze eerst naar huis terug om een lange broek en dichte schoenen aan te trekken en zadelden Titan en Jay op met elk een kind, terwijl wij ernaast liepen. Stapstapstap, de kinderen vonden het leuk en het viel inderdaad mee met de warmte. Wel veel dazen, en natuurlijk was een eindje draven nog veel leuker, dus wij draafden. Pfff, dan viel het toch echt niet mee met de warmte. Even het beekje in, van kind ruilen en tja, elk kind heeft recht op een stukje draven toch? Wij waren in no time doorweekt, maar de kinderen vonden het een prachtig ritje.

Het gras in het ruïneveld begint op te raken, dus zondagavond improviseerden we een paddock achter de omheining aan de bosrand. Die grond is van een bosbouwer, maar er staat heel veel heel hoog gras waar niemand wat mee doet. De paarden konden het waarderen dat ze daar een uurtje of twee hun gang mochten gaan. We lieten de prikpaaltjes en het draad staan want och, er komt toch nooit iemand in dat stukje bos. Behalve vandaag, toen er 's middags met veel geraas een stronkenversnipperaar verscheen. We konden ons draadje nog net op tijd weghalen. In een paar uur tijd veranderde de snipperaar het veld vol takken, brem en frambozen in een egaal gesnipperde vlakte. Het ruikt nu om ons huis overal naar hars.

Terwijl dat gaande was, belde Olivier. Of wij twee van zijn ponys naar een andere wei konden brengen, dan konden die later daar worden opgehaald. Hij heeft ze aan een manege uitgeleend en zelf is hij druk met links en rechts hooien. Goed. Wij aan de wandel met Cora en Kira en hun aanhangend dazen- en vliegenbestand, dwars door het dorp. Wandelwandel, en zingend (ik) van 'mad dogs and Englishmen go out in the mid-day sun, mad dogs and Englishmen go out in the mid-day sun'. Paprika en Kira werden in de trailer geladen, Paprika met enige moeite want voor het eerst van haar leven. Zo'n dier overkomt ook maar van alles zonder dat het enige zeggenschap heeft. Zo is het paardenleven.

Omdat we door de snipperaar ons paddockje al na een dag weer kwijt waren, gaven we de paarden er een stuk van het achterveld bij. Ik deed zojuist (23.10 uur) even de keukendeur open: prachtige donkerblauwe luchten en het geluid van malende kaken. Le bonheur est dans le pré.

hooi04

Morgen zwelen, balen, laden en lossen. Eén dag stevig afzien en dan hebben we het hooi van 2017 binnen.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR