rss     193287
logo
 
donderdag 27 juli 2017

Sof

Zondag nog altijd geen regen, tenminste niet in Suxy. Wel in het noorden, toen we na dik anderhalf uur traileren aankwamen in Bullange voor Harissa's eerste 40 km wedstrijd. Veel wind en regenvlagen, maar ik had een jasje. Vet check en start ok en na een paar schermutselingetjes bij de start had Harissa er zin in. Alleen, want geen bekenden op de 40 km. Op weg. Het was alweer droog.

vetcheck

Nou, en dat was ongeveer de beschrijving van onze heldendaden die dag. Na 1 (één) km was ik al verkeerd gereden door een (volgens mij) onduidelijke bewegwijzering, niet meer dan een heel klein stukje want al gauw werd duidelijk dat dit niet de goede route was, dus rechtsomkeert, maar ergens op dat stukje verloren we een ijzer. Terwijl Fred er vrijdag voor alle zekerheid nog nieuwe onder had gelegd. Hobbelen, afstijgen, mopperen (het was niemands schuld, dat moppert heel onbevredigend), R proberen te bellen die ergens onderweg langs de route stond met drink- en koelwater maar zonder gsm-bereik, en 1 km teruglopen naar de startlijn, inmiddels totaal ontmoedigd. Zo zou ik nooit op tijd aan de finish komen, ook niet als de smid van dienst er een nieuw ijzer onder kon leggen, en dat was maar de vraag. Grmmbbll grrrmbl. Ik sjokte terug, ging door de eindvetcheck en dat was het. Drie uur in de auto voor nop. Verdorie.

Harissa vatte het beter op dan ik. Hier in de bermen stond toch zat gras? Waar had ik het dan over? Toen R terugkwam van zijn vruchteloos gewacht in het bos, laadden we haar en alle spullen weer in en reden naar huis. Note to ourselves: 's ochtends voor vertrek, ongeacht hoe vroeg: koffie! De hele dag heb ik lopen zombieën en geeuwen. Een echte sofdag.

Later spraken op Facebook allerlei enduranceruiters me moed in voor de volgende keer, boden training en samen rijden aan (lief, maar daar had het niet aan gelegen), en een deelneemster op de 30 km postte een rampverhaal waarbij het mijne zwakjes verbleekte; zij was bovendien toch nog net binnen de tijd gefinisht. Nu voelde ik me helemaal een watje. Had ik nu maar doorgezet.

rugnummer

Gedane zaken. Volgende keer beter. Het is allemaal ervaring. Dat is een troost, zij het een beetje een schrale.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR