rss     198686
logo
 
donderdag 23 november 2017

Ribbetjes2.0

Er is weer zoveel gaande dat ik het amper bijgelogd krijg. Eerst maar het goede nieuws. Zondag maakten we ondanks de zware hitte een mooie dagtocht met picnic. M had haar paard niet weten te laden en Q had geopteerd voor een luie dag, maar ook met slechts vier ruiters zat het tempo er goed in. En wat vindt het gezelschap onderweg, langs de bosweggetjes en in het lauwe water van de Semois, het leukst? Selfies.

selfies

Dan de spectaculaire capriolen van Kir. Na de eerste gewenning, waar wij een oogje op hielden, bleef het rustig. Men hing rond bij de boxen. Goed. We gingen naar binnen. Even later gedender. Jay zat met blikkerende tanden en oren in de nek de kleine achterna, een twee drie vier rondjes met zijn allen door het ruïneveld, achterom en weer terug. Kataklopkataklop. We stonden de race te volgen door het grote raam toen Kir plotseling besloot dat over de houten omheining met schrikdraad springen altijd nog beter was dan verslonden worden door het monster. Ze sprong half ruggelings half zijdelings als een polsstokhoogspringer over de bovenste lat, die brak, smakte op haar zij op het gele weggetje neer, sprong op en was weg. Ik was ervan overtuigd dat ze benen of ribben gebroken moest hebben, maar nee. We stormden naar buiten (waarbij ik toch altijd nog eerst iets stevigs aan de voeten moet in plaats van slippers) en daar liep ze in de zijtuin te grazen, zo te zien ongedeerd. We zetten haar terug in haar oorspronkelijke stukje wei, waar ze niet naar het leven kan worden gestaan, zekerheid voor alles daar we er zondag dus niet waren om op haar te passen, en dat was dat. Pfff, goed afgelopen.

kir01

Maar niet helemaal. Toen maandag het verband rond het been erafging, zat er een flinke bult onder de genezende wond. Abces. Pus. Drupdrupdrup. Pijn. De veearts ontsmette uitgebreid, spoot antibiotica in en pakte het beentje opnieuw in. Mooi blauw verband, veel frisser dan beige. Nu een week lang iedere dag een poedertje ontstekingsremmer en pijnstiller door de picotin en tweemaal daags een grote spuit antibiotica in de mond.

kir02

En hoewel het nog wel erg vroeg is om te zeggen dat Kir al een beetje minder mager is geworden, denk ik dat toch. Een fractie, maar het lijkt de goede kant op te gaan. Als R terugkomt uit Nederland zal hij het verschil moeten kunnen zien.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR