rss     198653
logo
 
woensdag 22 november 2017

Florac 2017

Eerst het minder goede nieuws maar, dan hebben we dat achter de rug: onze combinatie lag na de eerste etappe uit de race wegens lichte kreupelheid. Die veterinaire controles zijn streng en twijfel betekent stoppen. Het heeft geen zin om door te rijden met een twijfelachtig paard en op die bodemgesteldheid daar is er ook zeer weinig kans dat zelfs een lichte kreupelheid verderop 'vanzelf' overgaat. Dus wat dat betreft was onze deelname snel afgelopen.

Het betere nieuws is dat de ruiter niet bij de pakken neerzat, blij dat ze in elk geval aan deze mythische race had deelgenomen, en dat het paard er niets blijvends aan overhoudt. Ook voor ons was het een hele bijzondere gebeurtenis die we ondanks het vroege opstaan en de vele autokilometers niet hadden willen missen.

Op vrijdag was er eerst een presentatie van de plaatselijke jaarlingen, endurance gefokt.

florac01

's Middags hadden we tijd om te voet de omgeving te verkennen, onder andere Quézac, waar bronwater wordt gebotteld. Warm zonnetje daar.

florac02

Daarna de eerste vetcheck. Het paard wordt goedgekeurd om morgenvroeg aan de start te verschijnen.

florac03

Zaterdag om 3 uur op voor alle voorbereidingen en dan om 4.30 uur is het tijd. Donker en geheimzinnig al die paarden die snuiven en draven in het nachtelijke duister. Zit alles goed?

florac04

Go! Ze zijn weg, alle 63 tegelijk.

florac05

Wij kijken toe als alle paarden even later langs het terrein galopperen. Een hele rij deinende koplampen, het enige dat we zien maar het is een machtig gezicht. Ik krijg er tranen van in de ogen en een brok in mijn keel.

Ik ben niet zo heel gauw onder de indruk, maar ook bij het eerste groompoint kreeg ik een overdosis emotie. De paarden komen in het donker massaal aandenderen over de keien van een smal straatje van Florac, waar wij klaarstaan met onze bidons koelwater. Een golvende zee van koplampen, hoefgekletter en gesnuif. Hoe moeten wij daar onze ruiter uit zien te pikken? Ze is toch niet al voorbij, o horror? Nee, daar komt ze! Hoera voor het borsttuig met LED-lampjes, anders was het een hachelijke zaak geweest. Ik roep 'Nadine!', reik haar de bidon aan, ze grijpt hem in het voorbijgalopperen, giet hem uit en werpt hem aan de kant, waar ik hem oppik. Gelukt! Ook R heeft succes gehad. Tijd om een foto te maken was er uiteraard niet. Nu snel de auto weer in, op naar de eerste vetcheck, op de Barre des Cévennes.

florac06

Helaas. Daar is het, na 33 km, al mis. Het wordt geleidelijk aan licht, voordraven, herpresentatie, licht kreupel, eliminatie. Roemrijk ten onder. Ook twee andere deelnemers zijn uit de race, een paard moet zelfs aan het infuus. Zo is het leven, zegt de berijder, volgende keer beter, van deze sport krijg je nooit genoeg. We wachten een uur in een verder leeg veld tot de trailer komt. De tenten worden alweer afgebroken, maar eentje bleef lang genoeg staan om onder te schuilen.

florac07

Dat was dus een voortijdig einde aan ons werk als groom. Dan maar wandelen met het (bijna) voltallige groomteam over de laatste lus van de wedstrijd, zo zien we tenminste nog een deel van het parcours dat de paarden moeten afleggen.

florac08

Hard, steil en stenig. Dit deel van het traject is één lange helling. Hoogteverschil tussen startpunt en halverwege: 500 meter. Indrukwekkend landschap.

florac09

Daar komen de paarden. Ze hebben er nu ongeveer 145 km op zitten. De laatste loodjes.

florac10

Beneden in het dal zien we het startterrein met de witte tenten en de paardenboxen.

florac11

En daar is de finish, vanaf ongeveer 4 uur. Bij elke binnenkomende deelnemer klappen we. Alweer een brok in de keel. Wat een prestatie van de paarden en de ruiters. De laatsten komen binnen tegen 20.30 uur, als wij al in de grote tent aan de paella zitten. Afzadelen, koelen, vetcheck, box. 29 combinaties reden de wedstrijd uit en werden goedgekeurd 'fit to continue'.

florac12

Dat waren onze 160 km van Florac. Zondag alweer naar huis, een dag eerder dan gepland. Het was mooi.

Zo, en dan nu de rest van ons leven. Waar waren we ook alweer gebleven?


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR