rss     196825
logo
 
maandag 23 oktober 2017

Rollin' rollin' rollin' ...

Maandagmorgen kwam de veearts twee veulens van Olivier chippen en beschrijven voor hun paspoort. Die beestjes lopen samen met hun moeders en de hengst in een 4 ha groot heuvelachtig weiland met verwilderde hoeken vol bomen en struiken, en ze hebben geen van beide ooit een halster om gehad. Van de merries is er een niet te benaderen en de andere is Ondine (need I say more). Dat leek ons een aardig spektakel te kunnen worden, dus of wij mochten komen kijken. We hadden kunnen weten dat het niet bij kijken bleef, maar als Olivier vantevoren had gezegd dat we de ochtend zouden doorbrengen met Ondine aan een touw was ik niet eens meegegaan. Dan had ik een hoop fun gemist.

rolling01

Het had wat voeten in de aarde. Ondine vangen was gemakkelijk. Haar veulen brak bij de eerste poging uit en Apache galoppeerde een paar keer weg met de merries en veulens tot achterin het veld, uit zicht. Als je er achteraan moet, blijkt hoe groot dat weiland is. Rollin' rollin' rollin', keep them doggies movin' ... Op zulke momenten zou een lasso handig zijn. Maar opeens had Olivier La Grise toch te pakken en haar veulen kwam vanzelf mee. Oké.

Nu heeft Olivier geen stal waarin het veeartsenwerk in alle rust kan plaatsvinden maar hij heeft wel een bétaillière, een veevervoerkar, die hij in het weiland had geparkeerd. Dat komt op hetzelfde neer.

rolling02

Enigszins tot onze verbazing gingen alle paarden vlot de kar in. Mignonne liet zich goed chippen en aan weerskanten fotograferen. Toen waren Ondine en Etoile aan de beurt. Die spartelde flink tegen, ik stond buiten en kreeg alleen het gestommel daarbinnen mee, maar R stond op een wielkast Ondine vast te houden terwijl Olivier het veulen tegen de grond worstelde. Hij heeft daar al vaak over verteld: 'als je een veulen tegen de grond worstelt, weet het voortaan wie de baas is' en wij dachten dan jaja Olivier het zal wel. Nu maakten we het zelf een keer mee. Olivier is best klein en knoertsterk, een veulen is zelfs als het klein is minstens zo sterk, maar hij kreeg het voor elkaar. De chipnaald ging er bij de tweede poging in, Etoile moest een paar keer omdraaien voor de pasfoto's, en dat was dat.

rolling03

We lieten de paarden los en gingen met alle helpers inclusief de veearts koffiedrinken aan Oliviers keukentafel. Dat zijn toch eigenlijk de gezelligste momenten. Ook Rawhide eindigde altijd met Wishbone die koffiezette voor de hele ploeg cowboys. Leve het plattelandsleven.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR