rss     198653
logo
 
woensdag 22 november 2017

Er is geen hoop meer

Eerst even een betere selfie, na gedane arbeid. We zijn er speciaal voor in de mesthoop gaan staan. Dat zou iedereen moeten doen, daar wordt elke selfie beter van. Ik was vergeten te loggen dat ik laatst naar de kapper ben geweest, na zes maanden laten groeien vanaf stekeltjes was een beetje fatsoeneren nodig, en verder staan de meeste rimpels en onderkinnen er wel op.

mestselfie

Maar er is geen hoop meer, want we hebben alle mest weten uit te rijden in het ruïneveld. Dinsdag begonnen, gisteren doorgewerkt en vandaag afgekregen, inclusief schoonspuiten van de bak en het gereedschap. Morgen slepen, ook het achterveld, en dan zijn we klaar met die twee weilanden. Kijk. Lege bak. Nu is het aan de paarden om hem weer helemaal vol te maken.

mestweg

Het was stevig doorwerken maar het bleef droog en het geeft altijd moed als je ziet dat er iemand vlakbij ook hard aan het zwoegen is. In het veld achter de roundpen is de eigenaar met zijn zoontje begonnen met herbeplanten. Hij maakt gaten met de grondboor, niet met de hak zoals ze meestal doen, en het zijn sparretjes. Epicea. Jammer, zeiden wij toen we een praatje gingen maken, u zou toch lariksen, veel mooier dan epicea. Dat durfde hij bij nader inzien niet aan met al dat wild in de omgeving die zijn tere boompjes zouden opeten, maar om ons een plezier te doen wilde hij wel een paar rijen lariksen aan onze kant van zijn veld planten.

sparretjes

Wat enorm aardig. Lariksen zijn zoveel mooier dan sparren, die er in alle seizoenen precies hetzelfde uitzien. De lariks is frisgroen in het voorjaar, grijsgroen in de zomer en prachtig geel in de herfst, en in de winter schijnt de zon door de kale takken. Daar zullen wij jaren plezier van hebben.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR