rss     198653
logo
 
woensdag 22 november 2017

Schoon

Inderdaad heeft het gisteren de hele avond gesneeuwd, dikke vlokken. Het bleef niet liggen maar de eerste sneeuw moet altijd even gelogd. Overdag was het gewoon weer-voor-de-tijd-van-het-jaar. Kachelhoutjes gezaagd en gehakt, brood gebakken, 'waterwerken' schoongemaakt (de ondiepe regenwaterafvoergoot rond de betonplaat bij de boxen, die ik iedere dag schoonveeg anders raakt hij verstopt met afgevallen blad, R noemt dat 'jouw waterwerken'). R werkte verder aan de sluiting van het nieuwe hek.

's Middags Jay, Harissa, Gygy en Kir geborsteld, de veulens ter voorbereiding van het dagelijkse longeren en de meisjes omdat ik dat nodig vond.

Ik hoop altijd maar dat ze zo'n borstelbeurt waarderen. Paarden vinden modder in hun vacht helemaal geen probleem, ze gaan gewoon in de bagger liggen pitten en eens lekker rollen, het zand dat in hun vacht zit valt er wel weer een keer uit, bij de volgende rolpartij komt er weer nieuw in, en zo vervolgens. Te vaak borstelen leidt maar tot verwijdering van het natuurlijke huidvet dat helpt tegen de kou, en het is ook zinloos want ze zijn zo weer vuil. Maar ik wil ze af en toe grondig kunnen inspecteren onder de laag modder die er in dit seizoen meestal op zit. Even nakijken op wondjes ongedierte of ander ongewensts. De hoeven controleren en Harissa's hoefwand insmeren met Zweedse teer en de straal met dat spul in het rode potje dat naar azijn ruikt en waarvan Fred zegt dat het goed voor ze is. Een open vraag is hoe lang dat effectief blijft als ze daarna weer door het modderige weiland galopperen, al kwam het spul ook op mijn handen en die ruiken nu na douchen en een paar keer handenwassen nog steeds naar teer dus het is wel vrij indringend.

Na de poetsbeurt wandelden we een eind met Gygy en Jay aan de hand, onder andere door een stuk bos dat vol lag met versgekapte sparren, zodat Gygy kon leren hoe ze daar het best overheen kon stappen. Ook waren er twee beekjes om over te steken, dat deed ze weloverwogen. R had haar het bit weer ingedaan, iets wat ze al heel normaal vindt. Het is wel een grappig gezicht, zo'n veulen met een hoofdstelletje zonder teugels te zien voortstappen alsof het zo hoort. Terug staken we het pasgefreesde veld van de overbuurman over, waar de paarden tot ver over hun enkels in wegzakten. Ook alweer leerzaam, paarden houden niet van weke grond maar zo leren ze dat het best kan en dat er geen rampen gebeuren als de bodem eens iets minder stevig onder de voeten aanvoelt.

schoon

Titan komt morgen aan de beurt.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR