rss
logo
 
vrijdag 22 juni 2018

We hooien

Het moment is daar. Olivier kwam maaien, zijn oude groene tractor zonder koplampen doet het nog steeds, evenals zijn maaier waar de lappen bijhangen. Voor ons betekent dat vandaag: onder de omheining strimmen (R van I+R, ginds in de rode cirkel), en voor the other guy ( I van I+R, met houten hark en camera) naar het gemaaide toeharken van het gestrimde gras. Alles bij elkaar een heel end, zo'n hectare.

hooien01

Bij winderig fris weer zoals vandaag is strimmen nog steeds geen fijn karwei, maar toch altijd beter dan bij temperaturen van 30° met zeurende insecten. De hooihark deed het ook nog, ondanks dat hij twee tanden mist en een los bevestigingspiefje heeft. Misschien moet ik eens aan een nieuwe denken.

hooien02

Aan de andere kant staan diegenen die profiteren van al dat werk. Nu, omdat zij het niet hoeven doen, en straks in de herfst en de winter als zij al dat hooi mogen opeten. Wie is er nu eigenlijk met pensioen, vragen wij ons wel eens af. Maar niet echt, wij weten tenslotte best dat wij op aarde zijn om het onze beestjes naar de zin te maken.

reageer ook (6)

Lekker luieren, ahum

Het Ventje weet hoe dat moet. Hij kiest er wel een wonderlijk plekje voor: op de houtsnippers, onder de kriebelende lavendel en niet in het kattekruid. Maar het lukt hem, en dat na een nacht ingespannen slapen op de ruimste plaats op het donzen zomerdekbed.

ventje

Wij kunnen wat van hem leren. De afgelopen week zijn we druk geweest met nawerk na de plaatsing van het boxendak. Inruimen van de sellerie, terugstapelen van de planken achter de boxen, een begin van de nieuwe bekabeling voor de verlichting, een spanningdraadje langs de nieuwe steunpalen zodat het rijtje betonpaaltjes weg kan, we kregen een les van Sunshine en ik knipte dwars door de frambozen een pad zodat we weer een uitgang hebben uit ons terrein naar het bos.

Alles groeit als een gek. R stak een onnoemelijke hoeveelheid rumex uit in het achterveld en ik knipte vingerdikke bramenranken uit de doorgangen in de crossbaan, allebei daarbij ernstig gehinderd door de dazen. Het is volop dazentijd. De paarden brengen de dag door in en voor de boxen. Ze hebben nu meer plaats in de schaduw dankzij het nieuwe dak, maar er zijn daar evenveel dazen als voorheen. Het neveneffect van dat dak waarop we hadden gehoopt, namelijk dat daaronder ook minder ongedierte zou rondhangen, is niet uitgekomen. R bracht verse vliegenmeppers mee maar die bleken al snel niet geschikt voor ons soort meppen. Eén klap en er brak er alweer een in drie stukken. Waardeloze rommel. We zullen op zoek moeten naar industriële kwaliteit meppers.

Iedere avond na zonsondergang nemen we elk paard een halfuur mee aan het halster de crossbaan in. We gaan daar weer een draadje spannen zodat ze zelf kunnen scharrelen, maar ook dat moet 's avonds gebeuren, als er minder dazen zijn, anders houden ze het er ook weer niet lang uit. Ik weet dat we zuinig moeten zijn op de insecten, en er bloeit en groeit hier ook van alles waar de bijen blij mee zijn, maar dazen vallen niet onder deze bescherming. Categorie vampiers, daar vallen ze onder. Dood zullen ze, en daarna opgepeuzeld door de kwikstaartjes, die iedere dag weer zorgen dat er na ons gemep geen dazenkerkhof achterblijft.

Meer fauna: de zwaluwen hebben uiteidelijk besloten dan maar een nest te metselen in het tractorschuurtje. Het ziet er degelijk uit. En binnenkort worden de zwaluwplanken geïnstalleerd boven de lampen onder het nieuwe boxendak, zodat die in elk geval volgend jaar beschikbaar zijn. Of voor een tweede nest dit jaar nog, ook goed. Aan de slag, zwaluwen, of liever gezegd, aan de leg.

reageer ook (4)

Dak-rijk

En het resultaat. We zijn niet dakloos meer. De Mannetjes hebben uitstekend gewerkt bij fijn koel, grotendeels zwaarbewolkt weer, er zat niets tegen. Alleen de goten komen later, dat gaat altijd zo, in de bouw is er altijd nawerk. Alle boxen zijn droog, de sellerie is vanaf morgen weer bruikbaar. De Mannetjes hingen hun natte kleren van gisteren te drogen aan de nieuwe spanten.

dakrijk01

Ook aan de overkant is het keurig gelukt, alleen dus nog wel gootloos maar dat hindert niet. Goed bedrijf, warm aanbevolen. De Mannetjes hebben zelf ook allemaal paarden, op een na maar die heeft een vriendin die paarden heeft en dat komt op hetzelfde neer.

dakrijk02

Alles is weer opgeruimd en schoongeveegd. Besnuffeld en goedgekeurd door de paarden. Ingewijd ook al want aan Titan de eer om de eerste mest te laten vallen op de brandschone betonplaat. Dat heeft ongeveer het effect van de koning die een lint doorknipt. Feestelijke ingebruikneming. Ze vinden het goed.

dakrijk03

Tegen de avond namen we ze om het te vieren om de beurt nog een halfuurtje mee aan het halster de crossbaan in, waar het gras ook alweer welig tiert. Tierig weelt. Terig wielt. Wielig teert. Hoe was het nu ook alweer. We hebben hard gewerkt. Morgen uitslapen.

reageer ook (3)

Dakloos

De Mannetjes werkten stevig door. Eerst moest uiteraard het oude dak eraf, dat was vlot gebeurd. Volop daglicht opeens in de boxen. Bovenaanzicht.

dakloos01

Halverwege de middag barstte het onweer los met bijbehorende hoosbui waarop wij dit jaar gewoon bijna iedere dag getracteerd worden. We verwachten al niet anders meer. Na afloop stond in de boxen en de sellerie een flinke laag vuil water. "Nou', zei een van de Mannetjes, 'deze boxen zijn in elk geval waterdicht'. Ja, van onderen wel.

dakloos02

Het was even werk, maar omdat wij nu eenmaal vlijtige en propere luitjes zijn, zijn de boxen inmiddels weer schoon en droog. Niet dat we ervan uitgaan dat het vannacht en morgenochtend droog blijft, maar dan moeten we er in ieder geval daarna schoon regenwater uitscheppen. Veel frisser.

We verwachten wel dat het nieuwe dak er morgenavond op zit. De hele exercitie is tenslotte bedoeld om de zaak DROOG te houden.

reageer ook (7)

Bingo!
bingo

YESSS!!! En ze is alweer thuis. R bracht en haalde haar omdat ik thuis de Mannetjes moest opvangen die het boxendak komen vervangen. O, was hij alleen, dan zou hij wel even hulp nodig hebben om het paard uit en weer in de trailer te krijgen, nietwaar? Huh. Harissa wandelt keurig uit en weer in de trailer met het touw over haar rug. Trots op haar en op R.

We noteren als geboortedatum alvast 25 april 2019. Als alles goed gaat natuurlijk, maar we zullen haar vertroetelen.

Intussen zijn hier een grote vrachtwagen (met hijsinstallatie), een aanhanger met nog meer materiaal en een busje met vier Mannetjes aangekomen. Al hard aan het werk, bij een luchtvochtigheid van 250 % en een knaasjes- en dazengehalte van 110/100. Het is warm en drukkend maar bewolkt, in goed Luxemburgs 'schméier'.

Nu ja, je kunt niet alles hebben. De vreugde overheerst.

reageer ook (3)

Platen

Dezer dagen lijkt ons leven te bestaan uit 'ons in het zweet werken in de klamme moesson', afgewisseld door dagen waarop wij schoongewassen op het terras in de schaduw zitten met iets lekkers, in goed gezelschap van familie [PS! Mignon! Bert! We zijn de aardbeien vergeten die klaarstonden op het aanrecht! Nu moesten we alles zelf opeten] en een bekende weblogster met aanhang. Alweer aardbeien met slagroom, niet dat wij klagen. Het was gezellig. Beschaafd. Cool.

Eigenlijk zouden de dakplaten voor de boxen woensdag geleverd worden, toen wij volgens plan schoon en beschaafd wilden zijn, maar het werd donderdag, en maar goed ook. Want dat viel in de categorie 'zweet / moesson'. Om te beginnen was de vrachtwagen veel te groot om het gele weggetje op te rijden tot het hek dus het uitladen moest op straat gebeuren. Er kon niemand langs, maar gelukkig kwam er tijdens de hele exercitie geen auto voorbij.

En vervolgens bleek tot onze verbijstering dat de chauffeur geen aflaadapparatuur bij zich had. Heftruck, transpallet, drie stoere collega's? Njet. Onbegrijpelijk. Hoe moet dat nu, vroeg R. Een terechte vraag. Ja, dat wist de chauffeur ook niet. Onze Engelssprekende Roemeen had weliswaar armen als hammen, maar voor het afladen van 5 meter lange platen zijn twee personen nodig. Of er geen other guy was die kon helpen. Nee, op donderdagochtend werken alle other guys in de stad, jongeman. Dus tja:

dakplaten

Het lossen duurde een tijdje want het waren 32 geïsoleerde stalen platen plus toebehoren, alles bij elkaar 1400 kilo. De mannen vleiden ze neer op het gazon. We gaven de chauffeur een cola en een fles water mee want ook de volgende klant had blijkbaar hele grote zware spullen besteld. Nou, good luck. Wie zijn verstand niet gebruikt moet zijn spieren gebruiken.

dakplaten01

Toen hij weg was, wilden wij die platen niet in het gras laten liggen. Ik heb ze liever achter de omheining dan zomaar in het zicht en maandag zijn ze nodig bij de boxen. Dus wie gingen die platen versjouwen met zijn tweeën? Precies: R en the other guy van I+R. Maar goed dat we nogal doordouwers zijn want het was al warm en vochtig zonder gesjouw, laat staan mét. Maar het is voor elkaar. Wij zijn helden, al zeggen wij het zelf.

reageer ook (7)

Floree

Vrijdagavond rond 22.45 uur, bijna bedtijd, zei R opeens 'hee, ik heb een appje van Sunshine dat we morgen in Florée beginnen om 11.00 uur'. Verrassing. Er stond wel iets aangekondigd op de kalender maar dat was een beetje op de achtergrond geraakt met het warme weer, de inseminatieperikelen met Harissa en de voorbereidingen voor het nieuwe boxendak. Ahum. Extreme Cowboy Race Obstacles weer, hoe anders kan dat zijn dan vorige keren in Soy en Vielsalm? Maar we gingen natuurlijk toch. Bijtijds op, zaterdag, paarden en materiaal in de trailer en hup.

En het was weer leuk en leerzaam. Er waren daar weer net een beetje andere obstakels, maar dat doet er eigenlijk niet echt toe. Titan, Jay en wij leerden nog iets beter hoe je een paard zover krijgt om bijvoorbeeld over een heel smal bruggetje te lopen of door een waterbak waarvan ze niet weten hoe diep die is en welke monsters er onder de oppervlakte naar ze loeren, waar het dus helemaal geen zin in heeft en absoluut het nut niet van inziet. Jay is slimmer. Kijk! je kunt er ook tussendoor! Veel makkelijker en veiliger!

floree01

Maar het moest natuurlijk toch, en dat had heel wat voeten in de aarde. Hoe smaller het bruggetje, hoe moeilijker. Er zijn zoveel alternatieve plekjes waar je zonder risico je hoeven neer kunt zetten. Nadat Sunshine mij een paar keer in mijn zij had geknepen om te laten voelen wat een paard moet voelen om deze en alle mogelijke andere obstakels met precisie te tackelen, lukte het. Eerst met grondwerk en ten slotte ook bereden, dat laatste zonder foto want toen was R met Titan druk met zijn eigen oefeningen.

floree02

Het is geen schriktraining. Zoals Sunshine zegt: je kunt niet voorkomen dat een paard schrikt en je kunt niet alle enge situaties ter wereld oefenen. Je moet je paard zo kunnen sturen dat jullie in alle omstandigheden op jouw aanwijzingen met precisie uit de penibele situatie kunnen raken, ongeacht wat het is. Als er dan ergens een eng smal bruggetje is, maar deze keer over een ravijn met een snelstromend riviertje in de diepte, wil je ook niet dat je paard zijn hoeven er heel slim net naast zet en ... * aaaargh! plons! Einde*.

floree04

Dus we leerden weer wat bij. Dat niettemin Jay heel slim is, plus de knapste van allemaal, dat zie je zo. Trots op mijn kleine Quarter.

reageer ook (3)

RIP 4

In mei leggen alle vogeltjes een ei. Alleen de zwaluwen bij I+R, die op lampen en elektriciteitskabels in de boxen een nest beginnen, net als vorig jaar, kunstig op minuscule randjes gemetseld met modder, spuug en strootjes, die hebben pech.

Want ach! Telkens als we een beginnetje ontdekken, halen we het weg. Niet omdat we willen, maar HET MOET. Wij ♥ zwaluwen en we hopen van harte dat ze ondanks dit ontmoedigingsbeleid volgend jaar terugkomen. Dan zullen we ze geen strobreed in de weg leggen. Integendeel. We leggen het voor ze klaar, stro genoeg. En hooi. Grassprietjes. Paardenhaar. Vliegjes. Knaasjes. Dazen, desgewenst eerst door ons doodgeslagen met de vliegenmepper. We gaan een plank monteren boven de nieuwe lampen, straks, als alles klaar is, waar ze het maar voor het metselen hebben. Zwaluwenluilekkerland.

Maar eerst gaat over een dag of tien het hele dak eraf. Net op het moment dat de eitjes zouden uitkomen. In een klap werden de kale jonkies dan dakloos. Kansloos, nog veel zieliger dan de nestjes verwijderen nu ze nog in aanbouw zijn. Dus dat doen we dan maar. Alleen vanochtend ontdekten we er toch weer een in een kabelgoot. R haalde het weg. Te laat. Tsjak. Vier eitjes stuk. We vinden het heel erg maar er is niets aan te doen.

Overal elders is nestelgelegenheid genoeg. Goed, niet aan de overkant in de schuilstal, want daar gaat het dak er ook af. Maar in het tractorschuurtje mogen ze wat ons betreft een hele kolonie stichten, vrij toegankelijk, veilig, open en toch beschut, maar dat willen ze niet. Het moet in de boxen gebeuren. Blijkbaar is het gezelliger boven het hoofd van de paarden.

Die brengen we trouwens momenteel voor twee uur per dag naar de overkant. De bedoeling is dat ze daar een strook kaal eten zodat de dakwerkers straks niet door kniehoog gras heen en weer hoeven te baggeren. Dat is een karretje waar onze paarden zich graag voor laten spannen.

voordeur

Verder konden we drie dagen lang niet door de voordeur. De dekplaat had losgelaten en het bedrijf nam de deur mee en bracht hem gerepareerd terug. Gemist hebben we hem niet, iedereen komt toch altijd achterom. Een echte voordeur oogt natuurlijk wel minder dramatisch. Dit was zomaar een tussendoordingetje, gelogd om niet vergeten.

reageer ook (1)

Alweer onweer

De Belgische meteosite noemt dat trouwens 'onweders'. Eén onweer, twee onweders, aanhoudende onweders, het ene volgt het andere direct op. Ook overdag regende het aardig, het gras groeit als ... eh, kool. Ja, als ik zeg 'als gras' denkt u 'nou en'. Tis altied wat.

maan

Daarom nu maar eens een foto van de maan, gezien vanuit de tuin, boven de bosrand aan de overkant van het Vierredal. Eerst 38x optisch ingezoemd en daarna weer drastisch verkleind anders past hij niet op Anderzijds. Hij neemt nu wel mijn complete pc-bureaublad in beslag. De maan is altijd mooi, en vanavond speciaal indrukwekkend.

reageer ook (2)

Rare dagen

Met dat aanhoudende rare weer doen we niet veel buiten. De paarden een paar uur in het oog houden in de bosrand, 's morgens en 's avonds. Zij hebben sinds gisteren weer een vliegenkapje op en dat maakt veel verschil, ze houden het dan buiten veel langer vol voordat ze hoofdschuddend hun heil weer bij de boxen zoeken. Knaasjes knaasjes knaasjes, grrr. Maar wij hebben geen vliegenkapje, ik heb er wel een van Titan opgehad maar het blijft niet goed zitten, het model is niet echt geschikt voor een mens.

Voor de rest was het een huishoudelijk dagje. Was draaien, de vriezer ontdooien, thee-etiketten printen, o spannend. Ook werden de lampen voor onder het nieuwe boxdak bezorgd, precies op het moment dat R een mailtje kreeg dat die lampen niet bezorgd konden worden. Ook al raar.

's Avonds kreeg ik opeens de geest om sushi te maken, dat is lekker bij drukkend warm weer. Eens kijken of we alles in huis hadden, welja, bijna. Geen rijstazijn, maar nog wel norivellen, sushirijst, zalm, wasabi en sojasaus. Mayonaise natuurlijk ook. En ik wist nog hoe het moest (in Kyoto geleerd, dat vergeet je niet zomaar). Het lukte nog best. Erbij een restant bonengremolata van gisteren, dat zag er toch best Japans uit, zo in een apart schaaltje. Ook fijn: de pioenrozen zijn open.

sushi

En 's avonds onweer. Felle bliksem, wat gerommel, een beetje regen en dat was het dan. En morgen hetzelfde patroon. Die flutonweertjes leveren weinig op. Het blijft abnormaal warm, of misschien moeten we het niet meer abnormaal vinden. De klimaatverandering is er al. We moeten er maar aan wennen.

reageer ook (1)

En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2018 - powered by InR