... TSJAK! Vrijdag de 19e liet de buienradar een klein wolkenbandje zien zonder rode onweerstipjes. Dat mocht geen naam hebben. Het was dan ook echt heel erg plaatselijk, de bliksem wist alleen Suxy en direkte omgeving te treffen, meer speciaal de bovengrondse 230V kabel daar. Zonder verdere aankondiging opeens twee harde knallen in huis, dat was de overspanningsbeveiliging, dus gelukkig, de pc's werken nog. Maar verder niets. Geen wifi geen internet geen tv en geen telefoon. Het gebrek aan gsm-dekking in Suxy is bekend, tot zelfs bij de minister van infrastructuur en communicatie. Niet dat die er wat aan doet. We zijn dus bijna van de buitenwereld afgesloten.
We kunnen bellen, mits we bij het kastje achter de eetafel staan, of achter de mesthoop. Nog een geluk dat dat tenminste kan. Maar we zijn slecht bereikbaar voor de buitenwereld en dat terwijl er van alles gaande is. Olivier kan bellen over het maaien, er zijn afspraken te maken, er is gedoe met de auto, en ik kan geen logje uploaden om te roepen wat er aan de hand is.
Maar kijk: we kwamen zelfs in de krant.

Dinsdagavond. Ik bereid alvast een logje voor, dat ik niet online kan zetten totdat het intussen alweer oud nieuws is, om niet alles te vergeten wat er in deze moeizame week gebeurt. Aanstaande vrijdag, dan komt de technicien van Proximus ons uit onze isolatie redden, als het goed is.
Intussen dan maar een opsomming van hoogte- en dieptepunten in de afgelopen dagen. Het is al tien dagen bloedheet, 35° elke dag, en dat blijft nog zo tot zaterdag. Het huis is geleidelijk aan ook opgewarmd tot 28°, we zitten binnen met de ventilator op stand 4, lezen Pratchett en Harry Potter want al het andere is te vermoeiend, en doen stokoude spelletjes die nog op de harde schijf bleken te staan.
De 15 hooirollen van Les Bulles werden geleverd, maar blij zijn wij niet. Er is daar blijkbaar in het veld een troep kraaien op de ingepakte balen neergestreken en heeft ontelbare kleine gaatjes gepikt in het plastic. Aaargh, daar kan dus zuurstof bijkomen. R plakte alle zichtbare gaatjes dicht met speciaal balentape, maar er zijn er ongetwijfeld nog meer en we weten niet hoeveel dagen de balen daar op het veld hebben gelegen met gaatjes en al. En we komen er pas in de herfst achter of we schimmel hebben in twee, of in tien, of in alle balen.
Ons eigen hooi van de overkant en de helft van het ruïneveld is gemaaid, geschud gezweeld en opgerold in twee dagen tijd. Licht vochtig opgerold maar niet té, prima hooi. Tussen het maaien en het schudden strimde R onder de hele omheining en ik harkte de halmen eronder vandaan. R reed zoals altijd de rollen naar het ruïneveld. Ik lichtte hem telkens bij met de grote lamp omdat hij anders de ingang bij het hek niet kan vinden. Er kwamen gaandeweg steeds meer sterren en een glimwormpje stak zijn lampje aan in de berm. Om 23.55 uur was het klaar. De opbrengst: 22 balen, meer dan vorig jaar, dankzij de regen eind mei begin juni.
Laurent kwam na donker, pakte ze in en legde ze op hun plaats, vier balen achter de mesthoop en de rest past op het veldje. Alles lag om 01.35 uur. Hooi: check!
Ook woensdag en donderdag zitten we grotendeels binnen bij de ventilator. De paarden hangen rond in de boxen. Af en toe ruimen we mest, proberen alles wat steekt zoemt en bromt te meppen, en we spuiten de paarden iedere avond nat op de betonplaat. Af en toe houden we ze een emmer fris water voor hun neus, want ze hebben weinig zin om naar het lauwe water in de automatische drinkbak in de zon te lopen. Alle lesactiviteiten zijn voorlopig afgelast.

Donderdag aan het eind van de middag haalden we de auto op. Het ritje naar huis was het enige koele halfuur in twee weken tijd: airco! Auto: check!
Het blijft nog minstens tot en met zaterdag bloody hot. De verwachting blijft steken op 38° morgen en overmorgen 39°. 's Nachts 'koelt het af' naar 25°. We slapen in de logeerkamer, waar het niet warmer wordt dan 20°. Bliss!