Rol 5 is nog niet op, die rollen zijn erg compact, en bovendien is het gras weer een heel klein beetje tot leven gekomen. Niet dat het ook maar één drup geregend heeft maar dankzij wat ochtendnevel en dauw zijn de weilanden nu niet meer geel maar groen(-ig). Het gras groeit niet, maar het is ook niet dood. Wel stoffig.

Het weiland in Les Bulles staat inmiddels te koop en dat vind ik prima. Er was ieder jaar wat met dat hooi en we maken voor volgend jaar wel wat degelijke afspraken met Olivier. Hooi uit Suxy boven alles, zeg ik.

De Ardennersmid kwam voor Sanah en de eenjarige merrie van Maeva. Smidsgereedschap donkerblauw voor de stoere smid met stijl.

En Olivier kwam met Stracciatella. Hij liet haar beslaan, wat mij verbaasde. Het gaat niet goed met Straccia, aan een oog al blind of bijna, en het andere gaat volgens Marie-France ook die kant op (recidiverende uveïtis). Appaloosa's ... Ik zal nu niet weer beginnen over kleurfokkerij ... Wie weet wat er van haar zal worden. Het is een best beestje en ze verdient beter, maar we kunnen er niets aan doen.

Woensdag en donderdag besteedden we nuttig met weekboodschappen en het huis schoonmaken, en aangenaam met een ritje met Justine en wandelen in het bos. Er zijn langs het pad naar de bevervijver alweer heel wat sparren gemarkeerd en omgezaagd wegens scolyten. Het is nog niet herfstig, maar er kwamen toch al speculaasbrokken in huis.

Vrijdag waren we een groot deel van de dag druk met het dubbel afzetten van het weiland aan de overkant. Het voorste deel voor de kraamdames en het hoge achteraan met een corridor voor onze beestjes. Het plan om ze daar overdag te laten grazen ontstond pas op vrijdagochtend.

Zaterdagochtend zouden ze komen, Bibinne en Mignonne. Het werd middag, en we kregen Bibi en Tania, want Mignonne hadden ze niet weten te vangen. Bibi is drachtig, bevalling binnenkort, en Tania pas veel later.

Het uitzicht aan de overkant is levendiger geworden en zo wordt het gras daar nog voor de winter opgegeten.

Omdat we niet wisten of de dames bekend waren met de automatische drinkbak, wilden we ze vanochtend aan het halster meenemen daarheen. Met Bibi lukte dat, maar Tania kan nog helemaal niets, zelfs niet aan het halster meelopen. Geen vergelijk met HiRise, die even oud is! Nou, oefenen maar.

Verder reden R met Titan en Justine met Kir, die alles kunnen, de rit in Martué. De aangekondigde 15 km bleken toch weer 25 km te zijn, zoals elk jaar, ook al beweerde de organisatie dat het dit keer echt maar 20 km was, rara. De paarden waren prima in vorm en het was een mooie rit met fijn weer, zon maar niet te warm.