logo
 

Een dikke week

Ja oké, ik loop achter. Ik heb de laatste tijd helemaal geen zin om achter de pc te zitten: het is slecht voor de rug, je ogen gaan staren, het risico van te lang zinloze spelletjes doen is te groot en als klap op de vuurpijl is het ook nog pijnlijk voor het gerepareerde sleutelbeen. R heeft al deze nadelen niet en blijft gewoon doorgaan.

Intussen is de sneeuw gesmolten en hadden we een week stralend blauw met zon terwijl de rest van het land in hardnekkige mist vertoefde. Onderweg naar de fysio in Izel was telkens duidelijk te zien waar de Ardennen (met zon) ophouden en de Gaume (mist) begint, precies daar houden ook de bossen op en beginnen de weilanden. Omgekeerd heerste deze maandag hier de mist en was het elders zonnig. Moet ook een keer kunnen.

Zaterdag en zondag viel er weer wat sneeuw en de bodem bleef bevroren, wat de paarden het lopen bemoeilijkt. Gisterenavond vonden we HiRise liggend op de berg afgedankt hooi op de betonplaat. Op die hobbels in het weiland ligt het momenteel niet zo lekker en dan moet een veulen zich weten te behelpen.

In de logloze week zaagde R twee bomen in de voortuin om, een berk en een wilg, nog van de vorige eigenaar. De takken voegden we toe aan de grote hoop, waar de mezen blij mee zijn als schuil- en landingsplaats naar de pinda's in de notenboom, totdat het tijd is voor de takkenversnipperaar.

Verbazend hoe hard bomen en struiken groeien. Eind november 2015 was er nog geen haag, wat kleine sparretjes, plus die bomen. Nu is de haag volgroeid en de sparren zijn 10 meter hoog of meer. Er is ook een carport gegroeid maar daar hadden we zelf de hand in.

oudhout

Ook kortwiekte R de witte brem langs de omheining. Na 7 jaar is brem niet mooi meer en als hij weer uitloopt zien we wel weer.

Ten slotte kan ik melden, bij wijze van mijlpaal, dat mijn trui af kwam, niet beviel wegens te wijd, na gedeeltelijke verbouwing nog steeds niet beviel, weer helemaal werd uitgehaald en opnieuw opgezet, en dat er alweer een halve mouw af is, deze keer veelbelovend. Ik bedacht bovendien dat ik deze keer het voorpand wel kan voorzien van een kabeltje. Wordt vervolgd, alleen wanneer precies weet ik nog niet.

reageer ook (1)

Afwisselend

Dat was die ene dag met zon. Meteen daarna begon het er heel anders uit te zien en we kregen een laagje van een centimeter of zes.

sneeuw

Diverse neerslag. Weer om in de keuken te staan om nieuwe voorraad broodbeleg en tomatenbasis te maken, de kerstspullen op te bergen en dergelijke, maar we weten geen van beiden meer wat precies. We zaten niet stil, ook vandaag niet terwijl het afwisselend sneeuwde en regende, met schoonmaakwerk in huis en karweitjes. Ik duwde zoveel sneeuw gemengd met modder weg bij de boxen dat de trekker eraan bezweek, dat was dan wel weer opmerkelijk. Het is verbazend dat twee dagen zomaar voorbij zijn met zulke ditjes en datjes.

Behalve voor het gebruikelijke hooi voeren en mestruimen waren we niet veel buiten. De mezen kan ik van achter het raam ook heel goed af en aan zien vliegen.

*updeetje*: Het schoot me net te binnen dat R eergisteren in de regen ook nog de goten bij de boxen van blad heeft ontdaan, dat kwam goed uit met alle stortbuien die daarna kwamen, dat water kon zo tenminste goed weg. En nu gaat het 's nachts vriezen, dat is weer eens wat anders.

reageer ook (4)

Gelukkig nieuwjaar

Het regende één dag niet, dus we wandelden. Met HiRise en Harissa, Titan kon niet mee, het gaat beter met zijn hoef maar naar het hoogwater van de Vierre zou wat te ver zijn. De beekjes stromen luid klaterend naar het dal. R deed een paar pogingen om HiRise zo ver te krijgen dat hij erdoor liep of erover sprong maar dat vond ons veulen te riskant. Hij zag dat de bodem opeens bewoog en geluid maakte, en was de andere oever eigenlijk wel stevig? Dat weet je pas zeker als je het degelijk gecheckt hebt. Door grote plassen wil hij best, en volgende keer durft hij ook wel door een snelstromend beekje.

Over de weilanden van de onderwijzer en Dominique stroomde heel wat water en de weg voor de twee bruggen stond blank. Ook de Semois is ver buiten haar oevers getreden en het bruggetje in Izel dat gewoonlijk voor aap midden in het grasland staat, heeft opeens een functie, de mensen aan de overkant wonen tijdelijk op een eiland en zouden anders met een bootje moeten oversteken.

happyNY

Er was in het bos al wat voorjaarsachtig vogelgefluit. Wat is het hier overal toch mooi.

reageer ook (2)

Maar hoe, en waarom

Dat was opkijken vanochtend. Tijdens het ontbijt zag ik de paarden staan staren richting mesthoop. Wat was er aan de hand? Ik kijk dikwijls even mee, als ze zo gespitst staan te kijken, meestal gaat het dan om een passerende kat of er loopt iemand met een hond over de bosweg of zo.

Niet dit keer. Er rende een paard heen en weer achter de mesthoop, buiten de omheining. Dat is een paar jaar geleden ook eens gebeurd, toen was het een ontsnapt paard van Pierre en Heike.

Maar nu was het HiRise. Geen wonder dat de andere paarden geïntrigeerd stonden te kijken. Toen ik het hek voor hem opendeed, kwam hij meteen netjes weer binnen, dat was niet moeilijk, en hij werd bezorgd begroet door Harissa.

Maar hoe was hij buiten de omheining geraakt? De houten omheining, met twee rijen spanningdraad erlangs. Toen het in de loop van de middag een uurtje droog was, liepen we het hele weiland rond, en nergens draadbreuk, planken stuk of hekken open. Wel was de onderdraad anderhalve meter opgerekt en er stonden diepe hoefafdrukken aan weerskanten, dus daar zou hij er dan wel doorheen gegaan zijn. Er lag ook wat mest op twee plaatsen buiten de omheining, dus hij heeft daar waarschijnlijk een tijdlang rondgerend. We checkten hem en ook de andere paarden: geen snij- of schuurwonden.

Onbegrijpelijk. Hoe? En waarom?

hiriseweg

Daar zullen we wel nooit achterkomen. Het is een onbehagelijk idee dat er in het donker in de wei van alles kan gebeuren zonder dat wij er weet van hebben. En zelfs camera's zouden daar niet helpen, want HiRise is overdag goed zichtbaar maar in het donker totaal niet.

reageer ook (10)

Kerstritje

Met HiRise en R van InR. Zij kregen het niet koud want ze liepen, Harissa heeft het nooit koud want zij heeft een wollige wintervacht.

xmasrit01

Alleen ik, die Harissa voor zich liet werken, was aan het eind van de rit verkleumd, al was het 7° dus niet echt kil. Het was een fijn ritje, maar volgende keer toch maar de wantjes aan.

reageer ook (1)

Binnen en buiten verlicht

Motregen ijzel mist sneeuw wind of droog met een stralend zonnetje ... met een boom, binnen,

deboom

en zelfs twee, buiten, komen wij de dagen wel door.

debomen

I en R wensen het web genoeglijke dagen.

reageer ook (5)

Mislukt en gelukt

Het leek een goede dag voor mijn eerste buitenrit na mijn gevalletje van 26 september. Kalm aan en niet te ver, verstandige planning. Nou, not. We waren nog niet in het bos achter het huis of er bleek jacht. Geroep, getoeter, schoten, het gebruikelijke gedoe. Titan en Harissa onrustig, daar ging mijn idee van een verantwoorde rit. Rechtsomkeert, zo duurde mijn eerste ritje nog geen tien minuten.

rijles

Een paar dagen later was Justine aan de beurt voor een buitenrit met Kir. Eerst nog even instructie over handhouding en hoe maak je nu ook weer een brug met die lange open teugels. Dat is verwarrend in het begin maar R kan het goed uitleggen. Maar ook die rit liep mis: alweer jacht. Dan maar een rondje richting Vallée de l'eau en een bezoekje aan Paprika, Stracciatella en Cora, ook leuk.

Zaterdag kreeg Justine haar eerste les van Sunshine, longeren in de roundpen. Zoals altijd met Sunshine was er volop dynamiek en Kir was top-alert, maar niet zo dat ze over de omheining sprong. Onderwijl haalde Fred bij Titan de ijzers eraf, aan Harissa's hoeven hoefde niets te gebeuren. Nu hebben (tijdelijk) alle vier de paarden blote voeten, thuis en in de sneeuw is dat ideaal, alleen oppassen voor stenige weggetjes als we elders gaan rijden.

Goed gelukt is het snoeien van de beukjes. Keurig rijtje en als ze later weer uitlopen is het snoeien niet zo'n grote klus. Alles natuurlijk onder toezicht en met medewerking van Océ.

beukjes

R zaagde en ik sleepte takken. De stapel voor de snipperaar groeit. In januari zagen we nog een berk om en dan rrrrrrrrrrttt.

beukjesstapel

De Club des jeunes had aangekondigd dat ze de oudjes van het dorp op zaterdag en zondag zouden bezoeken, maar ze stonden vrijdagavond al op de stoep. Alle negen negatief getest, zeiden ze. Maar goed ook, eigenlijk is vier bezoekers tegelijk het maximum. Acht biertjes en een fanta, wat chips en tuc, en op naar het volgende adres. Zo aardig dat ze weer komen, vorig jaar is overgeslagen vanwege covid.

jeunes

Vergeleken met Le Paul zijn wij de jeunes. We bezochten hem met een mandje streeklekkernijen en een zelfgebakken cake, om wederom te bedanken dat we ons hooi mogen opslaan in zijn schuur. Hij was er goed aan toe en vrolijk maar hij is nu wel merkbaar echt oud (94).

En vandaag was alweer de kortste dag. Ik naaide mijn trui in elkaar, terwijl R de achterdeursluiting van de auto repareerde. We wandelden langs het beverbeekje en bekeken de hoogwaterstand van de Vierre. Strakblauwe lucht en 's nachts vijf graden vorst.

reageer ook (3)

Wandelweer

Een week samenvatten valt niet mee. We hebben foto's, maar natuurlijk niet van alles. Fysiotherapie drie keer per week. En ik mocht naar de tandarts. Dat was een mijlpaal: a) vorig jaar overgeslagen vanwege covid en de afspraak begin oktober ging niet door vanwege voet-in-gips, en mijn tanden mankeren niets maar geregelde controle en af en toe eens schoonkrabben is toch fijn. En b) onderwijl scoorde R een panettone en echte Luxemburgse karnemelk. Aansluitend shopping binge bij Decathlon, rij-jasje voor R (alweer zwart, mannenkleding is er echt nooit in vrolijke kleuren, zelfs ski-jasjes niet), rijbroeken, handschoenen. Leuke mutsen vonden we niet, maar tijdens een van de motregendagen fabriceerde ik er thuis een van een zelfgebreid dasje.

De eerste kerstlampjes buiten geïnstalleerd. We aten Mont d'Or, winter-eten. De paarden vermaakten zich in de sneeuw in de crossbaan. Dat een hap dennengroen ijs- en ijskoud is, vindt Kir helemaal geen probleem.

wandelweer01

En verder wandelden we bijna iedere dag met de paarden. In de sneeuw.

wandelweer02

En in de motregen.

wandelweer03

En af en toe was het even droog.

wandelweer04

Maar niet lang. En toen was het alweer dinsdag.

reageer ook (3)

Eropuit met HiRise

Het blijft kwakkelen, met regenachtige sneeuw of sneeuwachtige regen. Vrijdag gingen we er toch maar op uit, om de paarden wat afwisseling te geven en HiRise voor het eerst aan de wereld buiten de omheining voor te stellen. Met onze andere veulens hebben we dat vanaf de eerste levensdag probleemloos gedaan, gewoon loslopend mee, maar steeds samen met hun moeder. Nu was Kir mee, maar het was toch afwachten of HiRise wel zou volgen, dus om te beginnen maar even een halstertje om. Het is hem nog ietsje te groot, maar het veulenhalster past hem al niet meer.

Eerst bleef hij steeds dichtbij R. Hij liep netjes mee, ook zonder aarzelen door de greppel heen. Het beekje, dat was eerst wel een uitdaging. Het is maar een paar centimeter diep maar hij is dat niet gewend, dat opeens de bodem beweegt. Bij het wijzen hoe het moest, kreeg R natte voeten maar HiRise niet want die sprong er uiteindelijk over. Daarna moest men natuurlijk ook weer terug. Daarbij maakte hij zo'n reuzensprong dat hij R omver kreeg, maar geen schade voor mens of dier. Volgende keer zal het waarschijnlijk vanzelf gaan.

hirisemee01

Even later dan los, zonder touw, het was een gok hoe hij zich zou gedragen maar eens moest het toch worden geprobeerd. Hij kachelde zonder op of om te zien het bos in, heel kalm alsof het niets bijzonders was.

hirisemee02

Pas toen we weer bijna thuis waren, kreeg hij opeens door dat hard rondrennen goed mogelijk is wanneer er geen halstertouw aan je vast zit. Hij scheurde wat rondjes, kwam netjes mee terug binnen de omheining en dat was het voor de eerste keer.

Morgen weer, sneeuw of geen sneeuw.

reageer ook (3)

En winterweder

Zaterdag begon het te sneeuwen en we kregen een aardig laagje. Er was jacht en het hondengeblaf en het geroep van de drijvers maakten de paarden onrustig, maar niet al te erg. Deze keer stonden de jagers aan het eind van de middag het wild ter plekke te roken net achter onze omheining. We zijn niet gaan kijken maar er plofte elke paar minuten een wit rookwolkje omhoog terwijl de jagers eromheen groepten. Dat was nog niet eerder gebeurd.

paardensneeuw02

Zelf kijken we liever naar onze paarden. Wat is het toch een fijn stelletje, ook als ze bemodderd zijn, of misschien juist dan. Gewoon paarden die paard zijn, zonder strikjes in hun manen, witte beenbandages of zo'n mallig gehaakt haarnetje-met-oren-en-in-de-kleur-van-het-zadeldekje.

paardensneeuw01

Ze zijn van zichzelf knap genoeg. Kir wist zich zelfs te verdubbelen met behulp van de spiegelende ramen.

Aan rijden kom ik nog niet toe. Voorlopig vier keer per week fysiotherapie. Dat is ook best interessant, als ik op de hometrainer zit (goed voor de voet en het op peil brengen van de conditie) kijk ik naar de tv die daar aanstaat. Ushuaya om 9 uur 's ochtends. Zo kwam ik te weten dat het leven van een gnoejong niet makkelijk is (als je de krokodillenrivier overleeft, wachten op de andere oever de leeuwen), dat het leven van een secretaris van de Franse president daarmee vergelijkbaar is, en er was nog iets met kernenergie maar of dat parlementslid daar voor of tegen was, kreeg ik niet mee want toen verhuisde ik naar de rekstok en de evenwichtsoefeningen, en daar is geen beeld.

Thuis kan ik inmiddels weer bijna alles zelf. Vanmiddag sleutelbeencontrole gehad, met röntgenfoto, de chirurg vond dat het er goed uitzag. Hij haalde nog een stukje hechting weg en ik kon gaan. Geen zware spullen tillen en over drie maanden terugkomen.

reageer ook (5)

En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2022 - powered by InR