rss
logo
 
maandag 22 januari 2018

Weer hooihaalweer

Gisteren was de hooivoorraad in het schuurtje op. Maar het sneeuwde de hele dag, het sneeuwde en sneeuwde en sneeuwde maar door tot het donker werd. Er viel toch gauw weer een centimeter of zeven. Als we dan met de aanhanger nieuwe voorraad uit onze stapel in de grote hooischuur van Le Paul zouden halen, werd het tijdens het laden en onderweg nat. Besneeuwd. Bah. Zodoende hadden we weer eens een mijlpaaltje want het heeft er de afgelopen jaren wel eens eerder naar uitgezien dat we de balen in de auto moesten stouwen omdat het te glad of te nat was voor de aanhanger, maar het was tot nu toe altijd net niet nodig. Dus dit was een primeurtje.

Niet dat het opzienbarend moeilijk was. Met de achterbank plat en een oud gordijn erover laadden we vijf balen, genoeg tot vanochtend. Er is een beetje hooi in de kieren van de achterbank achtergebleven maar hee. Je runt een 'boerderijtje' of niet, dat moet dan ergens aan te merken zijn. Een beetje kriebel hoort erbij.

zon

En vanochtend scheen de zon. Echt hooihaalweer. Zon, modder en hooi. Plattelandsvreugde.

reageer ook (5)

Wonderlijke fenomenen

Zo-even stopte er een gemeentebusje. Twee mannetjes stapten uit, haalden een ladder tevoorschijn, zetten hem tegen het paaltje van 'ons' einde-max-50km-bordje, een van de twee klom erop en klapte een afdekdopje op dat paaltje, ze laadden hun ladder weer in en reden weg. Dit laat ons verbaasd achter. Heeft de gemeente een perfectionist in dienst genomen? Kunnen zulke paaltjes niet zonder dopje? Hoe hebben ze het dan tot nu toe volgehouden zonder? Zijn er geen dringender karweitjes op deze stormdag, zoals het van de weg zagen van omgewaaide bomen? Aan de andere kant van het spectrum: waarom krijgt alleen dit paaltje een blijkbaar noodzakelijk dopje en het max-50km-bordje aan de overkant niet? Moeten we ergens melden dat wij nu met een doploos paaltje zitten, een klacht waarvan wij tot zonet niet wisten dat wij hem hadden? Existentiële vragen, die wel onbeantwoord zullen blijven.

Ook de paarden zorgden de afgelopen twee dagen voor verbazing. Dinsdag was er in het bos achter het huis een bosarbeider met twee Ardenners bezig stammen te verslepen. Dat heeft bij de paarden al eerder voor grote opschudding gezorgd, maar nu was het nog erger. Dinsdag aan het eind van de middag leek het mij een goed idee om met Harissa aan de hand een wandelingetje die kant op te maken, zodat zij zelf kon zien dat het maar paarden waren en geen gevaarlijke monsters, maar dat pakte averechts uit. Ze zag die werkpaarden vanuit de verte toen ze net elk een blauwe voerzak om het hoofd gehangen hadden gekregen. Zie je wel! Gemaskerde monsters! Harissa snoof brieste en steigerde preventief, zodat die beesten niet dichterbij zouden durven komen, en dat werkte want ik had mijn handen zo vol aan haar getrappel dat we ze niet verder hebben benaderd.

Eenmaal weer thuis zal ze wel verslag aan de anderen hebben uitgebracht want ze hadden geen rustige minuut, en zelfs de hele woensdag, toen man en paarden allang vertrokken waren, bleef het nog onrustig. De reden dat ze het bezoek van een paar vreedzame Ardenners zo hoog opnemen, is ons niet bekend.

storm

En vandaag stormt het. Niet al te hard, het restant berkje staat nog en ook verder geen schade tot nog toe. De paarden stormden er maar één keer vandoor, en wel toen de hoefijzerbol van zijn sokkel werd geblazen tegen de omheining aan. Dat is een zware bal, dus die reactie was in elk geval te begrijpen.

reageer ook (3)

Realisme

Zondag maakten we een prachtige rit met Titan en Jay, wel fris maar met een zonnetje en bijna geen wind. Gelukkig maar, dat hebben we in elk geval gedaan, want nu giet het weer en de rest van de week komt er niets dan sneeuw hagel storm en regen.

Maandag huurden we in de motregen een steiger. Met de trap erop kwam R net bij het plafond om te kunnen boren, schroeven en lijmen, dat was veilig al hield ik om psychologische redenen de trap stevig vast. Het is precies geworden wat we wilden, mooi licht, genoeg maar niet teveel, en het staat ook overdag mooi als ze uit zijn. Er is over nagedacht, maar dan moet het natuurlijk in werkelijkheid ook nog goed uitpakken. In het echt zijn ze niet zo wit, gewoon rijstpapierkleurig. Morgen de snoeren op maat maken en dan een foto zonder flits.

lampen02

Verder kwam het truitje voor kleinkind nr. 5 af, nog op tijd voor de grote sneeuwstorm. Restverwerking, ik moest woekeren met blauw. Zijn staart is een beetje krom uitgevallen, maar wij hebben nu eenmaal meer dan eens katten met een staart die niet helemaal up to snuff is. We blijven realistisch.

kattruitje

Ziezo. Twee klusjes geklaard. Morgen sneeuw, hooi en mest. Zo is het leven.

reageer ook (6)

Er is weer van alles gaande

We waren net van plan eindelijk eens een ritje te maken toen Sunshine liet weten dat ze Gygy wilde komen ponyen (met Jay). Dat trof, dan konden we samen gaan, en om Kir niet alleen achter te laten blijven, kon R dan mooi ook Kir ponyen (met Titan). Omdat iedereen weet dat mijn handen al in de knoop raken met twee teugels, laat staan dat ik ook nog een touw met daaraan een veulen zou kunnen hanteren, kwam het goed uit dat er voor mij geen veulen te ponyen was. De ponyers oefenden even in de roundpen en we vertrokken.

Het ging uitstekend. Kir had het principe snel door. Daar Harissa als ze voorop gaat, altijd wel een keer of wat wil schermutselen, hoefde ik mij onderweg ook niet werkeloos te voelen. Het was een leuke rit met tegen het eind een familiefotomomentje. Het was de eerste keer dat we met alle vijf de paarden uit waren. We konden voor een keer gewoon het hek achter ons open laten.

familieuitje

Weer thuis kwam Sunshine met het idee om dit jaar met Jay mee te doen aan een Extreme Cowboy Race. Dat klinkt gevaarlijk maar ik wist al wel wat het inhoudt. Dat wordt trainen, want er zijn verschillende onderdelen die Jay nog niet onder de knie heeft, maar Sunshine kan dat wel. Zelf bemoei ik me met trainen voor het komende enduranceseizoen met Harissa, maar we maken wel de training van Jay hier mee en gaan vanzelfsprekend mee naar de wedstrijd.

Verder waren er opeens militairen met voertuigen bij de ruïne en toen ik ging vragen wat ze in de zin hadden (ik ben wel introvert maar nieuwsgierigheid overwint alles), zeiden ze geruststellend dat ze kwamen oefenen en dat we ons dus geen zorgen hoefden te maken als we de komende nachten schoten horen in het bos. O? Okee. Van maandag op dinsdag komen ze nog een keer. Vooruit maar, zolang ze maar beloofden om de paarden niet bang te maken met hun gedoe.

De rest van de middag besteedden we aan het omzagen van een eik in het ruïneveld waar de paarden de schors rondom afgeknaagd hebben. Dat moest in drie keer omdat hij weigerde meteen om te vallen. Daarna de gezaagde blokken wegkruien en takken slepen tot het donker werd.

Op een of andere website moest ik mijn leeftijd invullen: ik ben 63. Zelf vind ik dat heel moeilijk te geloven.

reageer ook (6)

Achterstallige mijlpalen 2.0

Alweer een week zonder logje, na een pauze moet ik er altijd even inkomen. Er was niettemin genoeg te melden. Achterstallige mijlpalen maar weer.

We wandelden met Titan en Harissa naar de Vierre, die wel een snelstromende binnenzee leek. Geen camera bij ons en inmiddels is het water alweer bijna naar normaal gezakt.

Laurence kwam met Benjamin om Kira (die kleine zwarte) te (laten) longeren. Galopperen doet deze pony niet graag en we moesten er flink achterheen zitten. De bedoeling is om dat dier wat beter getrainde spieren te bezorgen maar de follow-up moeten we nog zien. Van een keertje een half uur in de roundpen knapt ze natuurlijk niet meteen geweldig op, de eigenares is alleen in de weekends beschikbaar en dan moet het bovendien niet net regenen ofzo. Zo gaat het dikwijls.

Terwijl we de week fris begonnen met het verzagen van de afgewaaide berkentop kwam Sunshine langs. Gygy werd voor het eerst gelongeerd met een sidepull, om te leren het lichaam te buigen. Dat krijgt zeer zeker wél follow-up.

Het restant zaagwerk deed R gisteren en hij kloofde alles ook maar meteen. Ik kruide de verse blokken naar de carport en legde een bodempje. Dit alles afkomstig van één lange tak. Straks kan daar het bestelde gedroogde haardhout bovenop. Of we zagen eerst nog een eik om waar de paarden rondom de schors hebben afgeknaagd. De kettingzaag is als het ware nu nog warm.

berk03

Er kwamen alsnog kraanvogels over, twee maanden later dan anders. Ze waren in Duitsland bljven hangen omdat het zulk zacht weer was, aldus de krant. Het kan zijn dat die kraanvogels meer weten dan meteo.be, want daar wordt geen opvallende vorstperiode aangekondigd voor de komende veertien dagen.

grues

In huis 'oefenden' we met de nieuwe lampen om te zien hoe het zal staan, voordat we een steiger gaan huren om ze op te hangen. R fabriceerde een constructie om ze ongeveer op de reële hoogte te krijgen en om de beurt hielden we de lat omhoog. We vinden het goed. Volgende etappe: kabelgootjes en een steiger.

lampen01

En eropuit om een betere bank te vinden maar daarvoor wachten we een regendag af. Dat is binnenwerk.

reageer ook (4)

Achterstallige mijlpalen

Feestdagen. Logees 1 + 2.

Vuurwerk. De paarden waren bang, maar niet al te erg. In de 20 minuten dat het duurde ploegden ze niettemin de hoek bij het nieuwe hek compleet om.

Storm van 3 januari. De eenzame berk verloor zijn hoofdtak. Krak! Daar ligt hij.

berk02

Het restant is nog maar een iel berkje. Moge ons gereduceerde huisbaken het echter nog lang volhouden.

berk01

Regen regen regen. Vierre en Semois zijn ver buiten hun oevers getreden en alle beekjes zijn vier keer zo breed.

Luxemburg: tandarts weer OK voor een jaar; na een uur 'winkelen' bij Auchan: niets van dat al nodig; de tram rijdt.

Thuis balen de paarden van al die modder en nattigheid.

balen

Zo saai. Vooral Titan vindt: 'bllllblblbllllèèèèh ....' Wanneer kunnen we er nu weer eens op uit?

reageer ook (5)

Een dag profiteren

Tussen de dagen met belachelijke temperaturen en overdreven regenhoeveelheden was er één sneeuwdag: 29 december. Die dag was het ook meteen menens, het sneeuwde de hele dag door en er viel tien centimeter (meten is weten, objectief vastgesteld door R met de duimstok). We namen Titan, Harissa en E van EnY (momenteel met Y van EnY logerend te Suxy) mee de sneeuwjacht in voor een wandeling.

Een rondje door het bos was de bedoeling, maar er was jacht. Dan maar even met Titan het beekje in en met wind tegen via het dorp en de Vallée de l'eau (waar Olivier bezig was voor de zoveelste keer zijn omheiningdraad te herstellen) weer naar huis.

wintergenoegens05

Goed dat Fred er net de dag tevoren bij Titan (en Jay) sneeuwschoenen onder had geslagen. De sneeuw regent nu wel in hoog tempo weg maar er komt vast nog wel een nieuwe lading in 2018. Misschien wel met een zonnetje erbij. Hoop doet leven.

reageer ook (1)

Wishful blogging

Anderzijds wenst iedereen zonnige dagen.

wintergenoegens04

Vrolijke dan, in ieder geval. (kerstsfeersneeuw; in werkelijkheid groen gras, bruine modder en aanhoudende motregen, maar dat drukt de pret niet)

reageer ook (2)

Hij staat en het is weer een grote

Hoewel het licht motregende in plaats van de gepaste sfeersneeuw gingen we het bos in voor De Boom. Langs het hellinkje richting bron staat een heel bosje, waar we de mooiste uitzaagden. Hij is groter dan we dachten maar dat is een bekend verschijnsel, dat de kerstboom tijdens het naar huis sjouwen altijd nog minstens een à anderhalve meter in lengte toeneemt.

deboom

Hij kon er niet helemaal op maar veel hoger dan dit is hij niet. Het Ventje ligt eronder als schaaldiertje, maar als ik geen blauwe viltstift had gehanteerd zou hij nagenoeg onzichtbaar zijn.

Onze vriend de banketbakker bracht een appeltaartje en mijn lievelingsbokkepootjes langs.

Dan geeft het niet dat het buiten miezert.

reageer ook (5)

Huiselijkheden

Alweer over het weer, ja, het is ook nogal eh, ... aanwezig. Neerslag neerslag neerslag. Goed dat we hoog liggen, de Vierre is al in pré-alerte de crue. We laten het niet graag op de laatste baal aankomen maar door dit soort taferelen heen kun je toch geen vracht hooi gaan halen? We hebben nog respijt tot morgenochtend maar dan moet het, weer of geen weer, glad of niet glad, nat of niet nat, want dan is het hooischuurtje leeg. Op. Ho hooi. Le-dig.

wintergenoegens03

Intussen zitten we binnen, onderbroken door mest- en voerexercities. Gisteren ondernamen we toen het even droog was een expeditie naar het land van Olivier om een kijkje te nemen bij Cap, dat was alweer lang geleden. Het is al een heel dametje, volgende week een jaar oud, en heel vriendelijk. Ze loopt daar samen met Paprika, Stracciatella, Kyra, Ondine en haar veulen en de oude Cora. Blubber tot de knie vlakbij de hooiruiven. Als wij geen boxen hadden zouden onze paarden er ook zo aan toe zijn.

Binnen is het verder een kwestie van snuiten en hoesten. Aan pc-programmaatjes sleutelen. Het Ventje buiten- en al heel snel weer binnenlaten. Breien, linzensoep koken en kokosrotsjes bakken.

Het is ook geen weer om een kerstboom uit het bos te gaan halen maar dat is nog niet nijpend. Ach. Het kon erger.

reageer ook (9)

En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2018 - powered by InR