logo
 

Raadsels

De draad in het ruïneveld 10 meter naar achteren verplaatst. Toen we eraan begonnen, liepen de paarden uit het zicht een heel eind verder in de crossbaan, maar niet lang. In no time kwamen ze aangalopperen om bij de ingang te gaan staan trappelen van ongeduld. Nieuw gras! Het is mij een raadsel hoe ze van die afstand in de gaten hebben dat er iets gebeurt waar zij belang bij hebben.

Daarna het achterveld gesleept, kunstmest gestrooid en dat veld afgesloten voor de zomer. Losgewoelde stenen geraapt op deze abnormaal warme zondag. De paarden brengen de dag door onder het boxendak, op de vlucht voor de miljoenen knaasjes. Waar die uithangen als het koud is, is onbekend maar nu zijn ze er meteen weer en masse. Titan wordt er het ergst door geplaagd en wil aldoor gekrabd worden, zijn hele boeg zit weer vol blaasjes.

We telden zes zwaluwen, goed zo. Hoe meer hoe liever, komt allen en vang zoveel mogelijk knaasjes beste zaluwen. Of ze al nestelen konden we niet zien, maar er was wel spektakel gisteren toen een zwaluw dacht het roodstaartjesnest in de hooibox te kunnen betrekken. Piepiepiepkrijs, bezet, ga weg! Die roodstaartjes hebben oudere rechten.

Ten slotte stonden we zaterdagavond verbaasd naar de hemel te staren. Helder weer en geen maan, dat betekent altijd heel veel sterren. Verstand hebben we er niet van, maar ze zijn mooi. Kijk daar boven ons hoofd de Grote Beer, die kennen we wel. En terwijl we keken, zagen we opeens een lange rij sterren (?) onderlangs de Grote Beer. Hè? Die staan daar toch nooit? Ze stonden ook niet, ze bewogen, gestaag, met constante snelheid, op korte regelmatige afstanden van elkaar en geluidloos, richting Neufchâteau. Het waren er een stuk of twintig. Natuurlijk geen camera bij de hand. Het waren geen vliegtuigen, die vliegen nooit zo dicht achter elkaar op dezelfde hoogte en ze hebben knipperende lampjes. Geen 'vallende sterren' ook. We dachten even aan brokstukken van die Chinese raket maar daar was het veel te beheerst en regelmatig voor en later bleken die brokstukken ook een paar duizend kilometer zuidelijker neergekomen te zijn.

Het was het vreemdste dat we ooit gezien hebben. We googlden en zochten op nieuws- en weersites maar nergens een woord over dit verschijnsel. En als we er nu niets over te weten komen, zal het ook wel niet volgende week opeens onthuld worden, dus zullen we ons dit voor altijd blijven afvragen: WAT hebben wij zien overvliegen? Raadsels.

* update * Met dank aan Truus, alweer wat opgestoken. En meer over 'het treintje van Musk' op de spagepage.

reageer ook (5)

Wild

Een verjaardag vol wild. Gisteren begon het al toen ik opeens de paarden geïnteresseerd zag opkijken. Vier paar oren en ogen op stand alert. Op vijf meter van ons grote raam was een reebok in hun weiland gesprongen, blijkbaar er niet van onder de indruk dat daar vier dieren liepen die aanzienlijk groter waren dan hij, maar toen ze achter hem aan gingen draven om hem beter kunnen bekijken, smeerde hij hem toch maar liever, waardoor de paarden het natuurlijk nog veel spannender vonden. Ik rende naar buiten om te kijken waar hij bleef, maar hij was alweer over de houten omheining gesprongen, richting sparretjes.

Vanochtend vroeg ontbijt wegens de aangekondigde stroomonderbreking in Suxy en de avondklok in Frankrijk. Wilden de logees vanavond op tijd thuis zijn dan moesten ze van hier vroeg weg, en voor de spanning wegviel wilden wij allen toch zeker een kop thee. Een dag zonder thee is niet goed begonnen. Zonder koffie ook niet maar daar was geen tijd meer voor. Hee kijk, tijdens het tafeldekken zagen we een vos over het terras lopen. Hij liep om het huis heen, snuffelde wat rond en verdween de wei in. Van hem namen de paarden dan weer hoegenaamd geen notitie. Hij verdween achter de boxen.

vos

Verder scheert in elk geval één zwaluwstelletje bij de boxen rond en er zijn roodstaartjes op het nest in de hooibox, net boven het hoofd van Océ en Nero, spannend.

Ten slotte is zaterdag terwijl wij niets in de gaten hadden het hele snipperperceel beplant met sparretjes, klaar, en vanochtend laadde een bomenwagen de laatste stapel stammen op die daar waren achtergebleven. Boemboempats, weg.

En nu strooit de kerstbomentractor iets uit in zijn veld aan de overkant, waarschijnlijk kunstmest, en hier tegenover zijn nieuwe paaltjes geplaatst, het weiland is gesleept en bekunstmest en het eenzame paard is weg. Poehpoeh. Hier is altijd wat te beleven.

reageer ook (6)

Nieuwe aanplant

Voor wat meer hoogte in de zijtuin plantten we er drie zuilbeukjes bij. De eerste zuilbeuk dateert van 2015, toen de tuin werd aangeplant. De hele tuin was nog kaal, en in de bosrand stonden veel meer sparren dan nu. Er is in die vijf jaar heel wat gekapt.

haagbeuk01

Als de nieuwe beukjes net zo goed groeien, hebben we straks een beetje meer schaduw op het grote raam maar nog steeds zicht op de paarden.

haagbeukjes01

Die lopen sinds gisteren na zonsondergang en 's nachts in het ruïneveld zodat ze geen last hebben van knaasjes, en overdag liggen ze te snurken in het zand van het achterveld of ze scharrelen in de crossbaan. Nog een paar dagen en dan kunnen ze dag en nacht in het gras, het wil maar geen voorjaar worden maar in mei zouden ze toch onderhand van het hooi af moeten kunnen.

haagbeukjes02

Voor het huis beplantten we drie potten met rode geraniums, les classiques. Dat is te vroeg in het jaar, en afgelopen nacht moesten we ze dan ook meteen binnenhalen wegens nachtvorst. Komende nacht trouwens ook weer. Er is zegge en schrijve één narcis opengegaan bij de roundpen. Brr. Het zou eigenlijk moeten regenen, een mals voorjaarsregendagje, liefst meer dan een, maar nee hoor. Droogte, nachtvorst, koude wind en stofwolken zijn ons deel.

In de vier hectare achter de nieuwe aanplant van de buurman (die al een jaar geen onderhoud heeft gepleegd, waardoor zijn sparretjes nu verscholen staan tussen de brem) raasde de hele dag de versnipperaar rond. Een grote kale bruine vlakte maakte hij ervan, ook ons uitrijpaadje werd versnipperd. Dat geeft niet, we maken wel weer een nieuw pad. En in het hooggelegen deel zijn alweer een heleboel jonge sparretjes aangeplant.

reageer ook (4)

Klein aber oho

Zondag hielpen we Olivier om Cap te verhuizen, nu hij minder land heeft moest ze naar Florenville. De hele familie zat op het bankje bij het weiland in de zon toe te kijken hoe I en R en Olivier Cap overhaalden om onze trailer te betreden. Voor een paard dat pas twee keer eerder getrailerd is, viel dat niet eens tegen. Om haar gerust te stellen reed ik de eerste paar honderd meter in de trailer mee, temeer daar de camera het niet deed (later thuis bleek het een kwestie van een schakelaartje). Het ritje is maar tien kilometer maar er waren enkele omleidingen, onder andere omdat de brug in Chiny nog dicht was. Zoals altijd was het wegdek afschuwelijk hobbelig, wat me alleen opvalt als we een paard mee hebben, normaal letten we daar niet op.

Cap is een stevig paard geworden, echt groter dan Stracciatella (op deze foto is ze pas een paar dagen oud), en een heel stuk lichter van kleur.

capje

In Florenville moest er nog een shetlander worden opgehaald bij wijze van nieuw weidemaatje voor Cap. Dat dier had helemaal nog nooit een trailer van binnen gezien, maar omdat het een opdondertje van 60 cm stokmaat was, was hij snel ingeladen. Voor het laatste traject van een kilometer tot de bestemming reed ik ook maar even in de trailer mee. Zo'n dreumes kun je niet vastbinden en hij rent zo onder de stang door, dus ik hield hem stevig aan zijn halstertouwtje.

En maar goed ook. Manieren had hij niet, hij probeerde te steigeren, zich om te draaien, Cap te bijten, en hinnikte doordringend (een snerpend gepiep). Op het pad naar de wei bleek hij ook niet te beroerd om fel achteruit te trappen naar Cap, die zeker twee keer zo groot is.

Kortom. Hij zag er heel grappig uit, zo klein en met al dat haar voor zijn ogen en dan die mini-hoefjes, maar je hebt je handen vol aan zo'n dwerg en een gaasomheining is onmisbaar anders is hij zo uitgebroken.

's Middags waste ik de trailer van binnen en van buiten. Jaarlijkse onderhoudsbeurt, gewoon met een emmer water en een spons, niet eens met groene zeep deze keer. Aan de zonkant was hij in 10 seconden droog, en aan de schaduwkant al even snel door de snijdende oostenwind. De was ophangen bij windkracht 5 was een worsteling en bij het afhalen een uurtje later oppassen dat de lakens niet de wei in woeien.

Ondanks die straffe wind zijn er toch de hele dag knaasjes. Daarom hebben we de paarden nu 's avonds in het ruïneveld gelaten. Het is een plezier ze rustig te zien grazen zonder staartgezwaai en orengeklapper. Overdag schuilen ze dan de hele dag onder het boxendak tegen die minuscule snertbeestjes.

reageer ook (4)

Faits divers

'Nieuw logje?' vroeg R. Dat werd onderhand tijd. 'Nou, ik loop alweer een week achter dus een opsomming om het een en ander niet te vergeten is de enige oplossing'. Vooruit dan.

Donderdag 15 april kreeg ik mijn eerste vaccinatie (AZ), alles keurig geregeld in de Foire te Libramont. De zaterdag erna troffen we bij de begrafenis van de vrouw (91) van Le Paul meteen een ongekend aantal mensen, ik denk wel veertig, zoveel tegelijk hadden we er minstens een jaar niet gezien. We bleven buiten, op het cimétière en voor de stallen bij de broodjes en de koffie, daardoor en vanwege het vaccin was er geen reden tot coronastress. Wat een rare aangelegenheid is zo'n teraardebestelling eigenlijk. De kist gaat de kelder van het familiegraf in, waar zo te zien nog plaats zat was, en daar blijft het dan bij. Er waren verschillende hele oude graven en zo'n begraafplaats ligt dus vol skeletten, halfvergane overschotten en kleding in diverse stadia, totdat er geruimd wordt. Wat heb je eraan, als iemand de overledene wil komen herdenken kan dat toch even goed bij een klein marmeren plaatje of bij een bijzondere boom in het bos, of gewoon op een stil moment, in gedachten? Mij niet gezien in elk geval, tee-zet-tee. Cremeren. Zo'n begrafenis zet je weer even aan het denken.

Maandag was ook al een dag vol volk, we zijn dat niet meer gewend. Eerst kwam R in botsing met Harissa (ongelukje) en moest zodoende met bloedende mond naar de controle technique met de auto en de trailer. Handig, zo'n mondkapje, dan valt dat niemand op. Daarna kwam mijn Luxemburgse paardenkornuit met zijn nieuwe vriendin om zuurdesembrood te leren bakken, tweede poging. Ze brachten een hoop cadeautjes mee en vertrokken met een zak spelt, een zakje rogge en hun nieuwe desem in een potje. De dag erna joeg hij me angst aan met een foto van een askleurig brood, maar dat bleek aan de belichting te liggen. Brood bakken in de Römertopf werkt kennelijk ook goed.

Onderwijl kwam een Mannetje de verwarmingsinstallatie checken, die hij zelf bleek te hebben aangelegd toen hij nog bij het andere bedrijf werkte. Bij de buren maakten de Mannetjes van het graafmachientje het nieuwe trapje met schanskorf in de achtertuin af.

R oefende een paar keer in de roundpen met Kir, die oplettend en reactief is. Nieuw onderdeel: achterwaarts gaan op teugeldruk. Ook ging hij er een keer alleen op uit met Harissa, een primeur. Hij had er zijn handen heel wat voller aan dan tijdens zijn ontspannen ritjes met Titan.

renh

En dan gisteren de mijlpaal-van-het-jaar: de paarden voor het eerst in het ruïneveld. Laat in april, doordat het aldoor niet regent. Het gras groeit wel, maar langzaam. Om te beginnen lieten we ze er tussen 19 en 21 uur in, zodat ze zich niet te barsten kunnen eten. Ze vierden het heuglijke moment door galopjes en gebok. Hoera, vers gras. En nu staan ze overdag verlangend die kant op te kijken. Nog even geduld jongens, vanavond weer twee uurtjes.

reageer ook (5)

Nawerk

Er is altijd nawerk. R ging de na het toppen van de beukjes overgebleven houtstapel te lijf met de zaag, de kettingzaag en de kloofbijl, terwijl ik blokken stapelde. De afgelopen dagen was er met die koude wind toch niet veel anders te doen, een ritje is dan niet aantrekkelijk, en achter het tractorschuurtje uit de wind viel het mee.

zagen

Overige activiteit in de buurt: In het kerstbomenveld gingen drie Mannetjes knippend rond, iets wat de paarden de hele dag gefascineerd stonden te bekijken. Achter de sparrenaanplant kwam een grote snipperaar de brem wegbrommen. In de tuin van de buren werd een graafmachientje aangevoerd, en wat daarvan moet komen weten we nog niet.

reageer ook (3)

Goed rusten

Na gedane arbeid ... Dat wil zeggen, nadat we van de week ook de laatste beukjes getopt hadden, zoals gewoonlijk in felle zon maar met gure wind, en nu ook de eerste blokken alweer gezaagd waren ... en opgestapeld ...

... en ... en ..., was het zaterdag eindelijk een echte onvervalste regendag.

Dat was goed. We hebben dringend regen nodig anders groeit het voorjaarsgras niet en de grote watertank was ook alweer leeggeraakt. Bovendien is binnenblijven, aan sok nr. 3 breien en een was draaien ook weleens prettig.

R kreeg zijn eerste covidvaccinatie (met AstraZeneca), het was goed geregeld op de priklocatie, duidelijk aangegeven, iedereen was allervriendelijkst en je voelt er niks van, zegt hij. Nergens last van. Vervolgprik pas in juli. Nu ik nog.

Terwijl hij weg was, bakte ik een 'gevulde aap', met dank aan een goed geheugen en een behulpzame broer. Waarom het een aap heet, weet ik niet. Vulling van dadels abrikozen en amandelen.

aap

Daar kunnen we nog wel een regendag mee doorbrengen.

reageer ook (13)

Weerbeeld

Toen het opeens pasen bleek te zijn, wat wij gepensioneerden niet zozeer hadden zien aankomen, trof het goed dat ik laatst van de allerlaatste wantenrestjes en alvast een beetje sokkenwol vijf eierwarmers had weten te maken en zaterdag was er nog net tijd voor wat eierverflastminuteactiviteit. Voilà, wij waren er toch klaar voor. Inmiddels zijn die eieren natuurlijk allang weer op.

pasen

Zaterdag waaide het koud en bleven we vooral binnen, maar zondag maakten we een mooie rit (17 km in drie uur). Het bos was nog helemaal in winterkleed.

paasrit

Maar de wilde narcissen waren uitgekomen, vogels floten en uit de wind was het warm.

paasnarcissen

Het voorspelde winterweer viel maandag mee. De neerslag is in elk geval goed voor de mest en het weidegras. Regen, hagel, windstoten en natte sneeuw.

paasweer

Dit was wel het spectaculairste moment. De paarden kunnen schuilen in de boxen, maar denk je dat ze het doen? Nee. En zo'n bui is ook zo weer over.

reageer ook (3)

Het kan ook zonder planning

Die onverhoeds invallende lente heeft ook nadelen: plotseling vraagt de tuin allerlei aandacht. Donderdagochtend zouden we drie mooie zuilbeukjes gaan uitzoeken die we aan de ruïnekant willen aanplanten, het kan nog net. Het tuincentrum is open zonder afspraak, nog even kijken voor de zekerheid, hee: donderdagochtend gesloten. Tja, dan niet.

We liepen een rondje door de voortuin. Ores had aangekondigd dat ze 'binnenkort' een bedrijf zouden langssturen in het hele dorp om de tegen hun elektriciteitskabel groeiende boomtakken te verwijderen, maar er is nog niets van gekomen en veel bomen beginnen al uit te lopen. Bovendien is het de vraag hoe zorgvuldig ze tewerk gaan, waarschijnlijk gewoon ram! met een kantenmaaier. Zullen we maar niet zelf ...? Voor dat soort karweitjes ben ik altijd te vinden. We topten eerst de drie berken, wat we een paar jaar geleden al eens hadden gedaan, die zijn inmiddels weer goed aangegroeid. Er liep een hoop sap uit, we vingen wat op in een kopje en proefden, hm, het smaakte vooral naar water. Volgens internet kun je het ook als haargroeimiddel op je hoofd smeren maar dat wil ik nu juist niet. Daarna zaagde R de dikste uitstekende takken van de wilg bij de brievenbus af, we sleepten alles weg, veegden en ruimden op. Warm weer. Hehe, even brood eten en uitrusten.

Daarbij kwam het onderwerp kunstmest aan de orde. Hij is besteld, halverwege volgende week leveren. Maar dat is eigenlijk erg laat, we willen hem op het land hebben voordat het gaat regenen, en dat is maandag. Bovendien moeten we de trailer eens checken, die heeft bijna heel het afgelopen covidjaar stilgestaan en dan roest er van alles vast. Dus hup, R haalde met de trailer de 800 kg in zakken van 25 kg op bij Talbot, we stortten ze in de strooier en R reed ze meteen die middag uit, klaar. Mooi zo.

Dat waren de ongeplande activiteiten van donderdag. Voor je het weet ben je enorm nuttig bezig, en die zuilbeukjes komen volgende week wel aan de beurt.

reageer ook (3)

Is het wel voorjaar

Het lijkt even zomer. De paarden waarderen dit wel, al zijn er meteen ook knaasjes en gewone vliegen, maar toch nog niet zo veel. Ze vermaken zich met de gesnoeide beukentakken in de bramen en er valt al wat te grazen in de crossbaan. 's Nachts vriest het nog licht, en als we opstaan zien we de paarden staan soezen in de eerste zon in het zwembadveld.

rust

Twee buren bestegen vanmiddag hun zitmaaier, dat vonden we wat overdreven maar het is waar dat het gras een beetje begint te groeien. De ribes bloeit en enkele bomen en struikjes lopen uit. Enorm veel vogelgefluit, maar nog geen zwaluwen.

We sjouwden de terrastafel en stoelen naar buiten en aten voor het eerst buiten, gisteren om half acht met een trui aan en vanavond wat vroeger was een T-shirt genoeg.

Ik plukte de eerste paardebloem en bood die aan Titan aan. Dat is elk jaar weer een mijlpaal.

reageer ook (3)

En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2021 - powered by InR